عنوان
مقايسه تاثير درماني كوروسورف و براكسورف در نوزادان نارس مبتلا به بيماري هاي غشاي هيالن در بيمارستان بعثت در سال 98-1397
نويسنده اصلي
بابائيان، الهه
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
زمينه و هدف: با توجه به شيوع بالاي سندرم ديسترس تنفسي به خصوص در نوزادان نارس و عوارض شناخته شده درمانهاي موجود و گزارشات متفاوت از نقش و تأثير دو نوع سورفكتانت موجود (براكسوروف و كوروسورف) حتي در مطالعات جديد و به منظور مقايسه نقش دو داروي فوق در پيش‌آگهي نوزادان مبتلا به سندرم ديسترس تنفسي، اين تحقيق به منظور مقايسه تاثير درماني كوروسورف و براكسورف در نوزادان نارس مبتلا به بيماري هاي غشاي هيالن در بيمارستان بعثت در سال 98-1397انجام گرفت.
روش كار: اين مطالعه به‌صورت همگروهي گذشته نگر انجام شد و اطلاعات اين پژوهش از طريق بررسي پرونده تمام نوزادان نارس بستري شده در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان تهيه‌شده و جمع‌آوري گرديد.جامعه مورد مطالعه شامل تمام نوزادان نارس بستري شده در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان، بيمارستان بعثت سنندج در طي سال هاي 1397-98 بود، كه برايشان تشخيص سندرم ديسترس تنفسي مسجل شده ونيازبه تجويز سورفاكتانت دادند. جهت جمع آوري داده ها ، از پرونده هاي موجود در بايگاني بيمارستان استفاده ميشود و براي دسترسي به گرافي ها از سيستم بايگاني تصاوير بيمارستان استفاده شد پرونده نوزادان نارس مبتلا به بيماري غشا هياليني كه در طي بستري براكسورف يا كوروسورف دريافت كرده باشند. جدا شد و سپس نوزاداني مبتلا به سندرم آسپيراسيون مكونيوم ، ناهنجاري هاي مادرزادي ، بيماري قلبي و سپسيس از مطالعه خارج شدند. نوزادان بسته به اينكه چه نوع سورفاكتانتي در طي بستريشان دريافت كرده اند به دو گروه دريافت كننده كوروسورف و دريافت كننده براكسورف تقسيم شدند. سپس تمام داده ها لازم از جمله سن حاملگي ، نوع زايمان،جنس وزن، موارد تكرار دوز داروها در هر بيمار ، مدت زمان بستري در بيمارستان، مدت زمان تهويه مكانيكي و مرگ و مير اين نوزادان و همپنين عوارضي از جمله ديسپلازي برونكوپولمونار، خونريزي به داخل بطن هاي مغزي ، پنوموتوراكس ، مجاري شرياني ريوي باز، آنتروكوليت نكروزان و خونريزي ريوي با توجه به اطلاعات ثبت شده در پرونده ها و گرافي ها موجود در سيستم استخراج ميشوند و تمامي اين داده ها در چك ليستي ثبت شد.
يافته‌ها: يافته‌هاي دموگرافيك اين مطالعه نشان داد كه ميانگين سن بارداري نوزادان 31 هفته و 4 روز، ميانگين وزن نوزادان 1651.65 گرم و مدت زمان بستري 13.14 روز و ميانگين مدت زمان استفاده از تهويه مكانيكي 2.39 روز بوده است. 57 درصد نوزادان مورد مطالعه پسر و 43 درصد دختر مي‌باشند. 30 درصد نوزادان مورد مطالعه به روش طبيعي و 70 درصد به روش سزارين بدنيا آمده اند. 2 درصد نوزادان مورد مطالعه دچار BPD بوده ، 12 درصد نوزادان مورد مطالعه دچار پنوموتوراكس بوده ، براي 38 درصد نوزادان مورد مطالعه دوز دارو در بيمارستان تكرار شده، 15درصد نوزادان مورد مطالعه داراي مجاري شرياني باز، 21 درصد نوزادان مورد مطالعه داراي خونريزي ريوي و51 درصد نوزادان مورد مطالعه فوت شده نتايج تحليلي نشان داد كه بين ميانگين متغيرهاي سن بارداري، وزن نوزاد و ميانگين مدت بستري در دو گروه نوزادان موردمطالعه ارتباط معني‌دار آمار وجود ندارد. همچنين بين مقايسه جنسيت ، نوع زايمان ، فراواني BPD ، فراواني پنوموتوراكس ، تكرار دوز داروها، مجراي شرياني ريوي باز ، خونريزي ريوي و ميزان مرگ و مير در نوزادان دو گروه موردمطالعه ارتباط معني‌دار آمار وجود ندارد.
نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد كه نقش دو دارو در پيش‌آگهي نوزادان مبتلا به سندرم ديسترس تنفسي مشابه باشد. گرچه با توجه به شيوع بالاي بيماري و پيش‌آگهي بد عدم درمان مناسب اين بيماري انجام تحقيقات تجربي وسيعتر توصيه ميشود.
واژگان كليدي: كوروسورف ؛ براكسورف ؛ نوزادان نارس ؛ بيماري هاي غشاي هيالن
شماره ركورد
206915
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
مجيد منصوري