عنوان
مقايسه اثر دو دارو دكس مدتوميدين (پرسدكس) و ليدوكائين در كنترل اسپاسم بعد از عمل جراحي در بيماران تحت عمل جراحي سينوس پارانازال در بيمارستان كوثر در سال 1399-1400
نويسنده اصلي
نجفي، محمدامين
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: دكس مدتوميدين يك داروي كوتاه اثر مي‌باشد كه از طريق تحريك گيرنده‌هاي آلفا دو سبب آرامبخشي و بيهوشي مي‌شود. به دليل نداشتن تضعيف تنفسي، بيمار به سرعت به هوش آمد مي آيد و ريكاوري مي‌شود. هدف از انجام اين مطالعه مقايسه اثر دو دارو دكس مدتوميدين و ليدوكائين در كنترل اسپاسم بعد از عمل جراحي در بيماران تحت عمل جراحي سينوس پارانازال در بيمارستان كوثر در سال 1399-1400بوده است.
مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت كوهورت تاريخي بوده است. كه جامعه مورد مطالعه شامل بيماراني بوده است كه جهت جراحي سينوس پارانازال در مركز آموزشي درماني كوثر در سال 1399 بستري شدند. حجم نمونه دراين مطالعه 120 نفر از بيماران كه تحت عمل جراحي سينوس پارانازال در مركز آموزشي درماني كوثر در سال 1400-1399 قرار ميگيرند براساس معيارهاي ورود بود كه به دو گروه مواجهه يافته و عدم مواجهه ، گروه اول 60 نفر مواجهه يافته (دريافت كننده دكس مدتوميدين) و گروه دوم 60 نفر عدم مواجهه(دريافت كننده ليدوكائين) بود. برا ي جمع آوري اطلاعات از چك ليستي با توجه به متغيير هاي مورد مطالعه توسط فرد محقق و پرونده بيماران استفاده شد. تمامي اين داده ها در چك ليست ثبت شد. در نهايت داده ها با نرم افزار spss آناليز شد.
يافته ها: نتايج مطالعه نشان داد در اين مطالعه ميانگين سني افراد شركت كننده در گروه مطالعه (دكس مدتوميدين) (± انحراف معيار)، 31.5 (±7.5) و در گروه كنترل (ليدوكائين)، 34.2 (± 8.2) گزارش شد. ميانگين شاخص توده بدني در گروه مطالعه و كنترل به ترتيب 25.4 (±2.3) و 25.8 (±2.0) بودند. نتايج تحليلي نشان داد از 60 نفر شركت كننده مطالعه در گروه دكس مدتوميدين ، 29 نفر در دوره ريكاوري بعد از عمل از عوارض جراحي شكايت داشتند. اين تعداد در گروه ليدوكائين 25 نفر گزارش شد كه با توجهP value = 0.463 از نظر آماري تفاوت چشمگيري نداشته اند. شايع ترين عارضه در بيماران گروه دكس مدتوميدين هايپوتنشن و پس از آن تهوع و استفراغ گزارش شد در حالي كه در گروه ليدوكائين شايع ترين عوارض به ترتيب هايپرتنشن و هايپوكسي بودند. فراواني بروز عارضه لارنگواسپاسم در گروه دكس مدتوميدين 3.3% گزارش شد و اين در حاليست كه اين مقدار در گروه ليدوكائين 23.3% بود كه با توجه به P value = 0.001 بروز اين عارضه در گروه دكس مدتوميدين به طور معناداري از گروه ليدوكائين كمتر بود.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه مصرف دارو دكس مدتوميدين در مقايسه با ليدوكائين در كاهش عارضه لارنگواسپاسم بعد از عمل جراحي موثرتر است.
كلمات كليدي: دكس مدتوميدين ؛ ليدوكائين ؛ سينوس پارانازال
شماره ركورد
206913
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
بهزاد احسن