بررسي مقايسه‌اي تطابق لبه‌اي و داخلي و استحكام شكست پروتزهاي دنداني ثابت سهواحدي موقت ساخته شده با استفاده از روش‌هاي كانونشنال، چاپ سهبعدي و ميلينگ كدكم

رشت

چكيده: زمينه و هدف: اين مطالعه با هدف مقايسهي تطابق لبهاي و داخلي و استحكام شكست رستوريشن‌هاي موقت سهواحدي ساخته شده با استفاده از روش‌هاي كانونشنال، چاپ سهبعدي و ميلينگ كدكم انجام شد. مواد و روش ها: تعداد 80 FDP(Fixed dental prosthesis) سه واحدي بر روي دايهاي فلزي تهيه شده از يك دندان پرمولر دوم و مولر دوم سمت راست ماگزيلا به چهار روش مختلف ساخته شدند (n=20): روش كانونشنال مستقيم با استفاده از رزين پلي‌متيل‌متاكريلات (PMMA) اتوپليمريزه، روش كانونشنال غيرمستقيم و تكنيك مولدينگ فشاري از PMMA اتوپليمريزه، روش كاهشي يا ميلينگ با استفاده از بلوك‌هاي PMMA، و روش افزايشي يا پرينت با تكنولوژي Digital light processing. تطابق رستوريشن‌ها در نواحي مارجينال، اگزيال، كاسپي، و فوسا با استفاده از روش رپليكاي سيليكوني اندازهگيري شد. پس از ترموسايكلينگ و بارگذاري دورهاي، استحكام شكست با استفاده از ماشين تست جهاني ارزيابي شد. آناليز دادهها توسط آزمون‌هاي تحليل واريانس دو طرفه (Two-way ANOVA model)، آناليز واريانس (ANOVA) و آزمون توكي انجام شد (α=0.05). يافته ها: ميانگين گپهاي اندازهگيري شده در گروه افزايشي در تمام نواحي كمتر از ساير گروهها بود(P<0.05)، البته اين تفاوت در ناحيه مارجينال در مقايسه با گروه كاهشي معنادار نبود(P=0.995). ميانگين گپ مارجينال و اگزيال در گروه كاهشي به طور معناداري كمتر از گروههاي مستقيم و غيرمستقيم بود(P<0.05). بين تمام گروه ها از نظر ميانگين گپ كاسپي و فوسا اختلاف معناداري مشاهده شد (P<0.05). ميانگين استحكام شكست گروه افزايشي به طور معناداري بيشتر از گروه غيرمستقيم (P=0.018)و گروه مستقيم (P<0.001)، و استحكام شكست گروه كاهشي به طور معناداري بيشتر از گروه مستقيم بود (P=0.020). نتيجه گيري: FDPهاي ساخته شده به روش ديجيتال، تطابق لبهاي و داخلي و استحكام شكست بهتري نسبت به روش كانونشنال نشان داشتند. در بين روش‌هاي ديجيتال، روش افزايشي منجر به تطابق داخلي بهتر شد. كليد واژهها: تطابق لبهاي دنداني، استحكام خمشي، رستوريشن موقتي، پرينت سهبعدي، طراحي به كمك كامپيوتر، ساخت به كمك كامپيوتر

206824

گيلان