عنوان
بررسي اثر محافظتي ملاتونين در پيشگيري از سميت ژنتيكي ناشي از تريفلوئوپرازين در لنفوسيت‌هاي خون محيطي با روش ميكرونوكلئوس
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: تريفلوئوپرازين يكي از داروهاي ضدسايكوز است كه به‌طور گسترده تجويز مي‌شود. به نظر مي‌رسد اين دارو در مواجهه‌ي طولاني مدت با سلول‌ها مي‌تواند باعث القاي استرس اكسيداتيو و سميت ژنتيكي گردد. در اين مطالعه اثرات محافظتي ملاتونين به عنوان يك آنتي‌اكسيدان بر سميت ژنتيكي احتمالي ناشي از تريفلوئوپرازين از طريق مهار استرس اكسيداتيو بررسي شد.
مواد و روش‌ها: نمونه‌هاي لنفوسيت انساني از يك داوطلب مذكر سالم تهيه گرديد و به گروه‌هاي كنترل منفي، سيس پلاتين، تريفلوئوپرازين (50 و 100 ميكرومولار)، تريفلوئوپرازين-ملاتونين (100 ميكرومولار) تقسيم شد. تست ميكرونوكلئوس براي تعيين سميت ژنتيكي و سنجش ميزان پراكسيداسيون ليپيدي و گلوتاتيون براي بررسي استرس اكسيداتيو ارزيابي شدند.
نتايج: نتايج اين مطالعه نشانگر افزايش معنادار ميزان ميكرونوكلئوس‌ها، پراكسيداسيون ليپيدي و اكسايش گلوتاتيون (01/0˂P) در گروه‌هاي تريفلوئوپرازين نسبت به گروه كنترل مي‌باشد. پس از تيمار گروه‌هاي مورد مطالعه با ملاتونين، كاهش معنادار ميزان ميكرونوكلئوس‌ها، پراكسيداسيون ليپيدي و اكسايش گلوتاتيون (05/0˂P) در گروه‌هاي مذكور مشاهده شد.
نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين مطالعه نشان مي‌دهد كه تريفلوئوپرازين مي‌تواند از طريق القاي استرس اكسيداتيو باعث سميت ژنتيكي در سلول‌ها شود و ملاتونين به عنوان يك آنتي‌اكسيدان تاثير قابل توجهي در كاهش ميزان استرس اكسيداتيو و سميت ژنتيكي ناشي از اين دارو دارد.
شماره ركورد
206712
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان