بررسي نقش ميانجي اضطراب وجودي در ارتباط بين ضربات عاطفي دوران كودكي، حمايت اجتماعي و گرايش به تغيير در افراد معتاد استان يزد

روانشناسي عمومي

10/20/2019 12:00:00 AM

گرايش به تغيير يكي از ملاك هاي انگيزشي مهم در فرايند مصرف مواد در افراد معتاد¬ مي¬باشد و مطالعه حاضر به مسأله‌ي گرايش به تغيير توسط افراد معتاد مي¬پردازد. درك فرآيند تغيير به ما كمك مي¬كند تا تأثيرات كليدي را كه موجب تغيير و ترك موفق در بين مصرف كنندگان مواد مي¬شود را شناسايي كنيم، بنابراين گرايش به تغيير نقش مهمي درتشخيص نياز به تغيير، جستجو براي درمان و دستيابي به تغيير موفق و پايدار براي همه مصرف كنندگان مواد ايفا مي¬كند. اين پژوهش به منظور بررسي نقش ميانجي اضطراب وجودي در ارتباط بين ضربات عاطفي دوران كودكي، حمايت اجتماعي و گرايش به تغيير در افراد معتاد استان يزد انجام شده است. مطالعه حاضر از نوع توصيفي – همبستگي و معادلات ساختاري است. براي اين منظور 200 نفر از معتادان به شيوه نمونه گيري در دسترس، از ميان معتادان خود معرف و يا ارجاع داده شده به مراكز ترك اعتياد استان يزد انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه هاي اضطراب وجودي ويمز و همكاران (2004)، آسيب دوره كودكي برنستين و همكاران (1994)، حمايت اجتماعي ادراك شده زيمت و همكاران(1988)، پرسشنامه گرايش به تغييرميلر و تونيگان (1996) استفاده شد. داده ها توسط معادلات ساختاري، رگرسيون چند گانه و همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. به طور كلي يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد كه اضطراب وجودي و حمايت اجتماعي بر گرايش به تغيير در افراد معتاد تأثير مستقيم دارد (P<0/01). ضربات عاطفي بر گرايش به تغيير در افراد معتاد تأثير مستقيم دارد (P<0/05). حمايت اجتماعي و ضربات عاطفي بر اضطراب وجودي در افراد معتاد تأثير مستقيم دارد P<0/01)). همچنين ضربات عاطفي و حمايت اجتماعي به واسطه اضطراب وجودي بر گرايش به تغيير در افراد معتاد اثر غير مستقيم دارد (P<0/01). با توجه به يافته هاي بالا مي توان نتيجه گرفت بين ضربات عاطفي و اضطراب وجودي با گرايش به تغيير در افراد معتاد رابطه معنادار و معكوسي وجود دارد ولي بين حمايت اجتماعي با گرايش به تغيير رابطه مستقيم و معناداري ديده مي شود. لذا نتايج نشان مي¬دهد افزايش شناخت و آگاهي از وجود خويش و ترميم آسيب¬هاي دوران¬كودكي باعث كاهش مصرف مواد در افراد مي شود به علاوه ارتقاي ميزان حمايتي كه خانواده به اين افراد عرضه كرده و آن ها نيز آن را ادراك مي¬كنند مي¬تواند گامي در جهت تغيير در گرايش به مصرف مواد در افراد باشد.

206710

دانشگاه اردکان

رضاپور ياسر rezapour Yaser