بررسي اثر اصلاح سطح سيلاني نانوسيليكا بر خواص مكانيكي چسب هاي اپوكسي كاشت آرماتور

كارشناسي ارشد

امروزه نياز به قطعات پليمري با عملكرد بالا به شدت احساس مي شود. نانوكامپوزيت هاي اپوكسي حاوي نانوذرات سيليكا به دليل خواص ويژه اي كه دارند، بسيار مورد توجه قرار گرفته اند. اما پخش نانوذرات در رزين اپوكسي چالشي جدي را بوجود آورده است. توجه به شيمي سطح نانوذرات سيليكا و اصلاح سطح آن براي گذر از اين چالش بسيار مناسب است. اصلاح سطح نانوذرات سيليكا با روش هاي گوناگون فيزيكي و شيميايي و با مواد و تركيبات مختلفي براي ايجاد عوامل سطحي جديد، تبديل سطح آب دوست نانوذرات به سطحي آب گريز و سازگار با ماتريس پليمري و ارتقاي خواص نانوذرات در ماتريس اپوكسي كه در نهايت به بهبود عملكرد نانوكامپوزيت مي انجامد، صورت گرفته است. در اين تحقيق نانوذرات سيليكا با دو نوع سيلان آميني و اپوكسايدي مورد اصلاح سطح قرار گرفتند. نتايج آناليز هاي رامان، FTIR و TGA نشان دهنده موفقيت آميز بودن فرايند سيلاني كردن بود. همچنين آناليز XRD و FE-SEMبراي بررسي ساختار نانوذرات و نانوكامپوزيت ها انجام گرفت. آزمون DSC براي تعيين دماي پخت و تخريب نانوكامپوزيت ها به كار رفت. آزمون DMTA نشان داد كه با سيلاني كردن مدول ذخيره و دماي انتقال شيشه اي نانوكامپوزيت ها افزايش مي يابد. نانوكامپوزيت هاي سيلاني در مقايسه با نانوكامپوزيت هاي غير سيلاني يا نمونه شاهد بهبود خواص مكانيكي را نشان دادند. استحكام و مدول كششي به ترتيب 187% و 106% و استحكام و مدول فشاري 250% و 97% بيشتر از نمونه شاهد بود. در نهايت با انجام آزمون بيرون كشي خواص چسبندگي چسب كاشت آرماتور سنجيده شد و نتايج حاكي از آن بود كه با سيلاني كردن چسبندگي اين گونه از چسب ها به آرماتور كاشته شده در بتن به ميزان 94% درصد نسبت به چسب اپوكسي بدون نانوذره، افزايش مي يابد.

206581

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شيمي- مهندسي پليمر

مسعود جمشيدي