فراواني يافته هاي درموسكوپيك مو در بيماران مبتلا و غيرمبتلا به كم كاري تيروئيد با شكايت ريزش مو سر

رشت

چكيده مقدمه: ريزش مو يكي از علل شايع مشكل مو در مبتلايان به كم‌كاري تيروييد مي‌باشد. در حال حاضر، تشخيص سريع نوع ريزش مو در مبتلايان به كم‌كاري تيروييد بعضاً بسيار چالش برانگيز است. در اين ميان درموسكوپي يك روش تشخيصي ساده، غيرتهاجمي و ارزان قيمت است. هدف از پژوهش حاضر گزارش فراواني يافتههاي درموسكوپي در بيماران مبتلا به كمكاري تيروييد داراي ريزش مو و مقايسه آن با افراد يوتيروييد داراي ريزش مو ميباشد. مواد و روشها: اين پژوهش توصيفي- مقطعي، بر روي 82 بيمار هيپوتيروييد با شكايت ريزش موي سر در زمينه اين بيماري و تعداد برابري از افراد يوتيروئيد با ريزش موي سر آندروژنتيك، مراجعه كننده به درمانگاههاي تخصصي دانشگاه علوم پزشكي گيلان (رازي، بعثت) صورت پذيرفت. پس از ثبت اطلاعات دموگرافيك و باليني بيماران شامل جنسيت، سن، مدت زمان شروع بيماري هيپوتيروييدي و مدت زمان بروز ريزش موي سر در چك ليستي از پيش تهيه شده، كليه بيماران توسط پزشك متخصص پوست و براساس 5 دسته از ناهنجاريهاي احتمالي شامل hair shaft، follicular opening dots، scales، pigmentation patterns of the interfollicular area و vascular patterns تحت درموسكوپي مو قرار گرفتند. در نهايت، آناليز داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و روشهاي آماري مقتضي صورت پذيرفت و سطح معني‌داري آزمون‌ها 05/0> P در نظر گرفته شد. نتايج: در مجموع 164 بيمار مبتلا و غيرمبتلا به كم‌كاري تيروييد با شكايت ريزش موي سر، با ميانگين سني 27/14±77/40 مورد بررسي قرار گرفتند. براساس نتايج اين مطالعه، فراواني ناهنجاري‌هاي hair shaft (001/0>P) و نوع vellus (001/0>P) آن بين دو گروه مورد بررسي از نظر آماري معني‌دار بود. يافته‌هاي درموسكوپيك مربوط به ناهنجاريهاي scales (002/0P=) و نوع perifollicular آن (001/0>P) در دو گروه مورد مطالعه داراي تفاوت آماري معني‌داري بود. ناهنجاريهاي vascular changes (001/0>P) و انواع perifollicular concentric (012/0P=) و interfollicular red loops (005/0P=) آن در مبتلايان به كم‌كاري تيروئيد به صورت معني‌داري نسبت به افراد غيرمبتلا بيشتر بود. همچنين، براساس نتايج مدل چندگانه رگرسيون لجستيك، شانس بروز ناهنجاريهايhair shaft ،scales و vascular changes در افراد مبتلا به كم‌كاري تيروئيد نسبت به افراد غير مبتلا به ترتيب 24/3 ]001/0p=، (39/6 –64/1) 24/3 [،73/2 ]002/0p=، (16/5 – 45/1) 73/2[ و 53/3 ]001/0 >p، (72/6 – 85/1) 53/3[ گزارش شد. نتيجه گيري: نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد كه تفاوت معنيداري در بروز ناهنجاريهاي مرتبط با hair shaft (و نوع vellus آن) و vascular changes (و انواع perifollicular concentric و interfollicular red loops) در مبتلايان به ريزش موي داراي كمكاري تيروييد در مقايسه با افراد يوتيروييد داراي ريزش موي آندروژنتيك وجود دارد. همچنين، شانس بروز ناهنجاريهاي hair shaft،scales و vascular changes در افراد مبتلا به كم‌كاري تيروئيد نسبت به افراد غير مبتلا بيش از 2 برابر ميباشد. كليد واژه ها: ريزش مو؛ كم كاري تيروييد؛ درموسكوپي

206575

علوم پزشكي گيلان