بررسي ارتباط بين نمايه توده بدني (BMI) با ميزان آنتي ژن اختصاصي پروستات (PSA) در بيماران مبتلا به هايپرپلازي خوش خيم پروستات (BPH) مراجعه كننده به مركز آموزشي-درماني رازي رشت ازسال 1390 الي 1398

بندرانزلي

مقدمه: هايپرپلازي خوش خيم پروستات (BPH) يك مشكل شايع در مردان مسن است. آنتي ژن اختصاصي پروستات (PSA) مهمترين ابزار غربالگري سرطان پروستات است و اكثر سرطان هاي پروستات با بيوپسي پس از PSA غير طبيعي تشخيص داده مي شوند. با توجه به اهميت فاكتور PSA در بيماران BPH ، در اين مطالعه به بررسي ارتباط بين آن و BMI در افراد مبتلا به BPH پرداخته شد. مواد و روش: مطالعه حاضر از نوع تحليلي _مقطعي مي باشد كه به بررسي ارتباط ارتباط بين BMI با افزايش PSA در جمعيت مبتلا به BPHدر بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي-درماني رازي رشت در سال 1398 مي پردازد. در اين مطالعه سن بيماران بر اساس اطلاعات شناسنامه، قد توسط دستگاه قد سنج ديواري 206 سكا و وزن با حداقل پوشش و بدون كفش، با استفاده از ترازوي عقربه اي ايستاده 755 سكا اندازه گيري و محاسبه مي گردد. همچنين در اين مطالعه BMI افراد در كلاس هاي مختلف وزني مورد ارزيابي قرار خواهد گرفت. بيماري هاي زمينه اي افراد شامل ديابت، سابقه بيماريهاي مزمن و فشار خون بالا نيز در اين مطالعه ثبت و مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: ميانگين BMI بيماران 8/3 ± 1/27 كيلوگرم بود. ميانگين سطح PSA در بيماران 5/2±5/3 (ng/ml) بود. بين ميزان PSA با فاكتورهاي سن، بيماري مضمن زمينه اي ارتباط معناداري وجود داشت. ميزان PSA در رده سني 50-59 و 70-79 بيشتر بود. ميانگين PSA در بيماران با سابقه فشارخون بيشتر بود. سطح PSA غير نرمال در افراد ديابتي بيشتر بود. ميانگين PSA در افراد با سابقه مصرف دارو بيشتر بود اما سطح غير نرمال آن در افراد با سابقه مصرف دارو كمتر بود. بر اساس تحليل چند متغيره، بين شاخص BMI و PSA يك همبستگي معنادار و معكوس وجود داشت. در واقع با افزايش BMI سطح PSA كاهش يافت. همچنين اثر سن و مصرف دارو سطح PSA را افزايش داد اما پرفشاري خون همبستگي معكوس نشان داد. نتيجه¬گيري: نمايه توده بدني (BMI) بر ميزان آنتي ژن اختصاصي پروستات (PSA) در بيماران مبتلا به BPHرابطه معكوس دارد. واژگان كليدي: نمايه توده بدني، آنتي ژن اختصاصي پروستات، هايپرپلازي خوش خيم پروستات

206534

دانشگاه علوم پزشكي گيلان