بررسي اثر فوق ريزدانگي بر رفتار خوردگي فولاد تريپ Fe-24Ni-0.3C توليد شده به روش نورد تجمعي - اتصالي

كارشناسي

در اين مطالعات، به بررسي اثر ريزساختار بر خوردگي فولاد تريپ با تركيبFe-24Ni-0.3C در دماي محيط و در محلول يك مولار اسيدكلريدريك پرداخته شده¬است. براي دستيابي به ريزساختارهاي گوناگون، از فرآيند نورد تجمعي – اتصالي جهت ايجاد تغيير شكل پلاستيكي شديد و دستيابي به ساختاري در ابعاد چندصد نانومتر در نمونه‌ها استفاده شده¬است. در پژوهش پيشِ رو، براي بررسي رفتار و مقاومت خوردگي نمونه‌ها، از آزمون‌هاي غوطه‌وري و آزمون امپدانس الكتروشيميايي استفاده شده¬است. مطابق مشاهدات و نتايج آزمون‌ها، با انجام فرآيند نورد تجمعي – اتصالي، به دليل افزايش چگالي مكان‌هايي با انرژي بالا، همانند نابجايي‌ها و مرزهاي فرعي، مقاومت به خوردگي نمونه‌ها افت كرده است. اين افت خواص خوردگي با شروع فرآيند نورد تجمعي – اتصالي، به دليل افزايش شديد چگالي نابجايي‌ها بسيار شديد است. با انجام 2 چرخه فرآيند نورد تجمعي – اتصالي، نابجايي‌هاي تشكيل شده باعث ايجاد سلول‌هاي نابجايي و مرزهاي فرعي مي‌شوند و با ادامه‌ي فرآيند به 3 چرخه خوردگي، ساختاري با تعادل نسبي به وجود خواهد آمد كه چگالي نابجايي‌ها و مرزهاي كم‌زاويه و پرزاويه، در يك حد بحراني وجود دارند. با ادامه‌ي فرآيند و انجام 4 چرخه نورد تجمعي – اتصالي، با افزايش مرزهاي پرزاويه و بالا رفتن سطح انرژي دروني ماده، مقاومت به خوردگي كاهش يافته‌است. پتانسيل تعادلي سيستم قبل از شروع فرآيند، حدود 0.3- ولت بوده‌است كه با شروع فرآيند، افت ناگهاني تا حدود 0.5- ولت داشته‌است. با افزايش تعداد چرخه‌ها به 3 چرخه، اين مقدار تعادلي به حدود 0.32- ولت افزايش پيدا مي‌كند كه نشان‌دهنده‌ي بهبود مقاومت به خوردگي در نمونه‌هاي نورد – تجمعي شده با افزايش تعداد چرخه به 3 چرخه است، اما اين مقدار همچنان از نمونه‌ي نورد تجمعي نشده كمتر است، كه بيانگر كاهش مقاومت به خوردگي با انجام فرآيند نورد تجمعي است.

206487

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مواد و متالورژي

دكتر حميدرضا جعفريان