بررسي ارتباط فاكتور هاي روانشناختي و فاكتور هاي مرتبط به COVID-19 با پريشاني روانشناختي در دندانپزشكان طي پاندمي كروناويروس جديد در سال 1400

رشت

مقدمه: به طوركلي مشكلات سلامت روان طي همه گيري ها بسيار شايع است. از انجايي كه با افزايش احتمال در معرض بيماري قرار گرفتن، ترس و اضطراب ناشي از ابتلاي خود و فرزندان و عزيزان افزايش مي يابد، كاركنان حيطه سلامت از جمله دندانپزشكان نه تنها با چالش سلامت فيزيكي ناشي از خطر بالاي ابتلا به بيماري COVID-19 بلكه با خطر فرسودگي ذهني به ويژه پريشاني روانشناختي نيز مواجهند. شناسايي اپيدميولوژي عوارض روانشناختي پاندمي ها و ارزيابي فاكتورهاي دخيل در ان، لازمه افرينش برنامه هاي مداخله اي مدون و طراحي شده بر اساس نيازهاي گروه هاي مختلف جامعه از جمله دندانپزشكان است. مواد و روش ها: اين مطالعه تحليلي مقطعي طي پاندمي كرونا ويروس جديد در سال 1400روي 234 دندانپزشك دركشور ايران انجام گرفت. پرسش نامه موردنظر در پلتفرم اينترنتي رايگان Google Docs طراحي شد و لينك حاوي ان از طريق رسانه هاي اجتماعي در دسترس دندانپزشكان قرارگرفت. اين پرسشنامه حاوي اطلاعات دموگرافيك، چك ليست فاكتورهاي مرتبط با COVID-19، مقياس General Self Efficacy، مقياس Demands Scale Short Version و نسخه شش ايتمي مقياس Kessler بود. در اين پژوهش جهت مقايسه متغيرهاي اصلي براساس متغيرهاي دموگرافيك و ارتباط بين متغيرهاي اصلي از آزمون هاي آماري استفاده شد. نرم افزار مورد استفاده spss نسخه 24 بود.سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: در اين مطالعه، ميانگين پريشاني روانشناختي دندانپزشكان طي پاندمي COVID-19، 60/49±4/8 گزارش شد. 9/20% افراد دچار پريشاني روانشناختي بالا، 9/47% افراد پريشاني روانشناختي متوسط و 2/31% پريشاني روانشناختي نداشتند. بر اساس نتايج اين مطالعه، بين فاكتور هاي ترس از ابتلا به COVID-19توسط بيمار، ترس از مبتلا كردن خانواده به واسطه شغل خود و اضافه بار ذهني با پريشاني روانشناختي ارتباط معنادار مثبت و بين فاكتور هاي سن و خودكارامدي با پريشاني روانشناختي ارتباط معنادار معكوس وجود دارد. بين پريشاني روانشناختي و جنسيت، وضعيت تاهل، قرارگيري درگروه پرخطر از نظر وجود بيماري هاي زمينه اي، ميزان كسب اطلاعات حرفه اي درباره حفظ ايمني محيط كار و نگراني درباره عواقب مالي ناشي از پاندمي، ارتباط معنادارپيدا نشد. نتيجه گيري: دندانپزشكي از مشاغل پرخطر از نظر ريسك ابتلا به بيماري هاي تنفسي مسري مي باشد و همين امر سبب ايجاد اثرات منفي روانشناختي ناشي از پاندمي COVID-19 بر دندانپزشكان گرديده است. دندانپزشكان با استرس شغلي بالاتر، مقادير بالاتري از پريشاني روانشناختي را نشان مي دهند كه اين مسئله بر اهميت ايجاد راهكار ها و برنامه ريزي هاي مدون براي كاهش استرس شغلي دندانپزشكان صحه مي گذارد. در سوي مقابل خودكارامدي بالاتر با مقادير پايين تر پريشاني روانشناختي در ارتباط است كه اين امر مي تواند دريچه اي رو به اين ديدگاه باشد كه با تقويت برخي فاكتورهاي ذهني در افراد، مي توان تا حدودي از ان ها در شرايط ناگوار روحي و رواني محافظت كرد.

205781

علوم پزشكي گيلان