عنوان
بررسي موارد اختلال بويايي ناگهاني و علل احتمالي همراه در استانهاي شمالي ايران همزمان با اپيدمي پنوموني مرتبط با بيماري (covid 19) در اسفند 98 و فروردين 99
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: كوويد -19 گونهاي جديد از كرونا ويروسها است. يكي از علائم شايع اين عفونت، اختلالات بويايي است كه در برخي از موارد به صورت پايدار در بيماران باقي ميماند.
مواد و روشها: در بخش نخست آنلاين، 2112 نفر از افراد جامعه به پرسشنامهاي آنلاين در خصوص بروز ناگهاني اختلال بويايي پاسخ دادند، و 211 نفر از افرادي كه در بين آنها طي يك ماه اخير دچار اختلال بويايي شده بودند، مجددا به پرسشنامهاي تكميلي در مورد ويژگيهاي دموگرافيك، علائم باليني همراه و تماس با مواد محرك پاسخ دادند. در بخش دوم، 400 بيمار مبتلا به Covid 19 از نظر ابتلا به اختلال بويايي، علائم باليني همراه، بيماريهاي زمينهاي و اختلالات آزمايشگاهي مورد ارزيابي قرار گرفتند.
نتايج: در بخش آنلاين، 38/65% افراد كاهش اخير بويايي را ذكر ميكردند كه از اين ميان 42.7% بصورت آنوسمي و 57.3% بصورت درجات مختلف هايپوسمي بود. 6/80% افراد زير 40 سال و 5/72% مونث بودند. 4/75% افراد وجود همزمان علائم سرماخورگي را گزارش كردند. 4/65% سردرد همزمان و 8/64% افراد كاهش چشايي همزمان را ذكر ميكردند. كاهش چشايي (001/0p=) و سردرد (030/0p=) با بروز هيپوسمي ارتباط معني داري داشتند. شايعترين بيماري همراه رينيت آلرژيك بود. تماس با محركهاي محيطي و بيماريهاي زمينهاي ارتباط معني داري با هيپوسمي نداشتند. اختلال بويايي در 81% افراد با گذر زمان بهبود يافت. در گروه دوم، 27% بيماران اختلال بويايي داشتند و 8% بيماران مبتلا به آنوسمي شده بودند. شيوع اختلال عملكرد بويايي به صورت معناداري در سنين زير 40 سال (001/0p=) گزارش شد ودر در جنس مونث بيشتر بود (002/0p=). همچنين 121 (30.25%) نفر از بيماران اين گروه در بازه هاي زماني مختلف طي مراجعات بعدي از فانتوسمي شكايت داشتند. شايعترين علائم همراه در اين گروه سرفه، تنگي نفس ضعف و تب بود و وجود هيچ يك از علائم ارتباط معني داري با بروز اختلال بويايي نداشت. CRP به صورت معنيداري در گروه نرموسمي بيشتر از گروه هيپوسمي بود (008/0p=) اما اختلاف معناداري در ساير نتايج آزمايشگاهي يافت نشد. تماس با دخانيات ارتباطي با بروز هيپوسمي نداشت.
نتيجه گيري: اختلالات بويايي از عوارض شايع عفونت Covid 19 است. به نظر ميرسد اين اختلال شيوع بيشتري در افراد جوان و جنس مونث داشته باشد و در اكثر موارد غيردائمي است. با توجه به شيوع گسترده اين علامت، توجه ويژه به آن جهت كنترل انتقال بيماري و پيشگيري از بيماري شديد در دوران پاندمي كرونا ضروري به نظر ميرسد.
شماره ركورد
205566
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان