مقايسه ي سطح سرمي سرب در كودكان مبتلا به بيماري اختلال كاهش توجه و بيش فعالي با كودكان سالم و ارتباط آن با شدت علاِيم بيماري در كودكان مراجعه كننده به بيمارستان بعثت سنندج

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: بيش فعالي و عدم توجه ، يكي از شايع‌ترين اختلالات روان پزشكي كودكان با شيوع 29/5 درصد مي‌باشد. سرب به عنوان يك نوروتوكسين در ايجاد رفتارهاي غيرطبيعي به خصوص در اطفال موثر بوده است.بعضي از مطالعات نشان داده اند بين سطح سرمي سرب و اختلال كاهش توجه و بيش فعالي رابطه معنادار وجود دارد كه در برخي از مطالعات ديگر اين رابطه وجود نداشته است.. اين مطالعه به منظور مقايسه ي سطح سرمي سرب در كودكان مبتلا به بيماري اختلال كاهش توجه و بيش فعالي با كودكان سالم و ارتباط آن با شدت علاِيم بيماري در كودكان مراجعه كننده به بيمارستان بعثت سنندج انجام ‌شده است. روش كار: اين مطالعه به‌صورت مورد/شاهدي انجام شد و اطلاعات اين پژوهش از طريق تكميل يك چك ليست براي اطلاعات دموگرافيك و براي بررسي شدت اختلال كاهش توجه و بيش فعالي هم از پرسشنامه كانرز والدين استفاده شد. جامعه موردمطالعه شامل كودكان 3تا12 ساله مبتلا به اختلال كاهش توجه و بيش فعالي و كودكان سالم هم سن و هم جنس بودند. حجم نمونه مورد نياز با استفاده از نرم افزار Epitools و با فرضيات زير، 100 نفر در هر گروه و در مجموع 200 نفر محاسبه شد.براي كاهش هزينه هاي طرح حجم نمونه به 60 نفر در هر گروه و در مجموع 120 نفر كاهش يافت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار STATA نسخه 14 صورت گرفت. ابتدا داده ها با استفاده از شاخص هاي توصيفي همچون ميانگين، انحراف معيار، فراواني، فراواني نسبي و نمودارهاي مرتبط خلاصه سازي شد. براي بررسي اختلاف ميانگين سطح سرب در دو گروه مورد مطالعه در صورت برقراري فرضيات آزمون (برابري واريانس، نرمال بودن داده ها) از آزمون t مستقل استفاده شد. در تفسير نتايج آناليزها هم 05/0 به عنوان سطح معني داري در نظر گرفته شد. يافته‌ها: يافته‌هاي دموگرافيك اين مطالعه نشان داد كه ميانگين سن در گروه كنترل 7.77 سال و در گروه مورد 7.78 سال و همچنين ميانگين سطح سرب در گروه كنترل 5.62 و در گروه مورد 5.85 بوده است. از لحاظ جنسيتي در هر دو گروه كنترل و مورد 75 درصد پسر و 25 درصد دختر بوده اند. از لحاظ شدت بيماري 41.7 درصد كودكان بيماري خفيف، 21.7 درصد متوسط و 36.6 درصد شديد بوده و 8.3 درصد كودكان دچار بيش فعالي ، 3.3 درصد دچار كم توجهي و 88.4 درصد دچار هم بيش فعالي و هم كم توجهي بوده اند. يافته‌هاي اين مطالعه نشان داده است كه بين ميانگين سطح سرب در دو گروه موردمطالعه ارتباط معني‌دار آمار وجود ندارد (P>05/0). همچنين نتايج تحليلي نشان مي‌دهد بين ميانگين سطح سرب در دو گروه موردمطالعه برحسب نوع و شدت بيماري ارتباط معني‌دار آمار وجود ندارد. نتيجه‌گيري: در اين مطالعه، گرچه سطح سرب خون در كودكان مبتلا به اختلال كاهش توجه و بيش فعالي بالاتر بود ولي ثابت نشد كه مقدار آن در كودكان بيمار به طور معني‌داري بالاتر باشد. واژگان كليدي: سطح سرب خون؛ بيش فعالي؛ عدم توجه

205557

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

پرام عطايي، سليمان محمدزاده