بررسي نقش توسعه ميان افزاي شهري با رويكرد ارتقا ظرفيت هاي محيط زيستي (مطالعه موردي: شهر نور)

كارشناسي ارشد

افزايش مصرف¬گرايي انسان¬ها، آسيب¬هاي جدي و غير قابل جبراني به محيط‌زيست وارد كرده است. در شهرهاي گردشگرپذير كه داراي منابع طبيعي هستند، محيط‌زيست در خطر بيشتري قرار مي¬گيرد. شهرهاي شمالي ايران به دليل ساخت‌وسازهاي پرشمار از جمله ويلا، هتل و يا مراكز خريد، ساليانه منابع طبيعي ارزشمندي را از دست مي‌دهند. پرسش اين است كه آيا مي-توان با رويكرد توسعه ميان¬افزا، مانع تخريب منابع طبيعي شد و از اين طريق به حفظ و ارتقاء ظرفيت¬هاي محيط زيستي كمك كرد؟ در اين پژوهش شهر نور در استان مازندران كه يكي از اين شهرهاي گردشگرپذير است، مورد بررسي قرار گرفته است. هدف اين پژوهش بررسي نقش توسعه ميان افزا در شهر نور است. اين پژوهش از نوع كاربردي و تركيبي يا مختلط است. شناخت وضع موجود اين شهر به‌وسيله مطالعات كتابخانه¬اي، طرح¬هاي فرادست، مصاحبه و برداشت ميداني صورت‌گرفته است. سپس با استفاده از روش AWOT تحليل آن انجام شده است. نتيجه به دست آمده از اين پژوهش نشان مي‌دهد، توسعه شهر نور بيروني و به سمت جنگل¬ها بوده است. همچنين ساخت‌وسازها بدون توجه به حريم دريا صورت گرفته است. يافته¬ها نشان مي¬دهند كه در اين شهر به دليل داشتن 118 هكتار زمين باير و وجود خانه¬هاي بومي با حداكثر سه طبقه امكان به‌كارگيري توسعه ميان افزا وجود دارد. در ادامه اين تحقيق، راهكارهاي اجرايي جهت بهبود و برنامه¬ريزي براي ساخت‌وسازهاي جديد ارائه نموده است.

205166

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمد صالح شكوهي بيدهندي

برنامه ريزي منطقه اي

دكتر سيد مجيد مفيدي شميراني