شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر موفقيت پياده‌سازي راه‌آهن سريع سير در ايران (مطالعه موردي تهران – مشهد)

كارشناسي ارشد

حمل‌ونقل يكي از اركان اساسي اقتصاد محسوب مي‌گردد، خصوصاً براي ايران كه داراي موقعيتي استراتژيك در اتصال شرق به غرب است. از طرفي در ميان مدهاي مختلف حمل‌ونقلي، حمل‌ونقل ريلي داراي مزيت‌هايي همچون افزايش ايمني، كاهش مصرف انرژي و دوستي با محيط‌زيست است و كشورهاي بسياري در بخش مسافري آن در صدد راه‌اندازي راه‌آهن سريع‌السير افتاده‌اند؛ تا با توجه افزايش جمعيت و تقاضاي سفر روبه‌رشد از مزاياي بي‌شمار اين شيوه در توسعه اقتصادي – اجتماعي متوازن بهره‌مند شوند. كشور ما ايران نيز از جمله كشورهايي است كه ساليان است در صدد افزايش سرعت خطوط و احداث راه‌آهن پرسرعت مي‌باشد. لاكن سرعت لاك‌پشتي پياده‌سازي آن و اخبار متعدد از توقف و مشكلات اجرايي پيرامون آن كه منجر به عملي نشدن راه‌آهن پرسرعت گرديده است؛ محقق را بر آن داشت تا به شناسايي عوامل موفقيت در اجراي راه‌آهن پرسرعت بپردازد. در اين مطالعه از نظرات 12 خبره صنعت حمل‌ونقل ريلي و 180 كارشناس بهره برده شده است. همچنين به كمك روش تحليل عاملي اكتشافي و تحليل سلسله‌مراتبي به خوشه‌بندي و رتبه‌بندي 34 عامل شناسايي شده پرداخته شده است كه در نهايت مشخص گرديد 34 عامل در 8 دسته "تأمين، تجهيز و ارتباطات" ، "مسائل سازماني" ، " برنامه ريزي" ، "حمايت و مشاركت" ، "دانش و سرمايه خارجي" ، "سياستگذاري" ، "مالي - اجتماعي" ، "مقاومت سياسي - اقتصادي" قابل دسته‌بندي هستند كه حوزه‌هاي برنامه ريزي و مقاومت سياسي - اقتصادي داراي اهميت بالاتري در اين ميان مي‌باشند.

205107

دانشگاه علم و صنعت ايران

مديريت- مديريت MBA ـ استراتژي

سيد ميعاد صالحي