• عنوان

    ارزيابي و درمان Traumatic Labral Tear در شكستگي استابولار با درگيري ديوار خلفي در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا از طي سال¬هاي 1396 تا 1399

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    چكيده: زمينه و هدف: بررسي مزاياي درمان پارگي لبروم در شكستگي¬هاي استابولار لگن يكي از مسايلي مي¬باشد كه در ارتباط با آن پژوهشي انجام نگرديده است. اين پژوهش با هدف ارزيابي و درمان Traumatic Labral Tear در شكستگي استابولار با درگيري ديوار خلفي در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا از طي سال¬هاي 1396 تا 1399 انجام گرديد. مواد و روش¬ها: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي- تحليلي از نوع آينده¬نگر (Prospective) بود. جامعه¬ي آماري اين پژوهش كليه¬ي بيماران مراجعه كننده به بخش و كلينيك ارتوپدي بيمارستان پورسيناي رشت طي سال 1396 تا 1399 بود (حجم نمونه 20 نفر). طي اين پژوهش انواع پارگي لابروم خلفي از طريق كپسول مفصلي پاره شده يا گسترش و وسعت آن مورد بررسي و به طور هم¬زمان تحت درمان قرار گرفتند. نتايج جراحي به صورت باليني با استفاده از نمره HHS (Haris Hip Score) مورد ارزيابي باليني مورد ارزيابي قرار گرفت. جمع¬آوري اطلاعات از طريق فرم جمع-آوري داده صورت گرفت. در نهايت اطلاعات با نرم¬افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته¬ها: نتايج نشان داد كه ميانگين و انحراف معيار سن شركت كنندگان برابر با 02/8 ± 66/38 سال بود. 15 شركت كننده مرد (75%) مرد بودند. 65% شركت كنندگان ميانسال بودند (30 تا 60 سال). 70% موارد درگيري در سمت چپ قرار داشت. تمامي شركت كنندگان حداقل به مدت شش ماه پيگري گرديدند. شايع¬ترين نوع شكستگي PW بود (55%) كه همراه با دررفتگي خلفي بوده است. هم¬چنين شايع¬ترين آسيب همراه راپچر PCL چپ بود (25%). توزيع فراواني عوارض طي اين پروسيجر برابر با 15% بود. ميانگين امتياز درد شركت¬كنندگان (VAS) بعد از پروسجر به صورت معنادار كاهش پيدا نموده بود (001/0 P <). نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه پارگي خلفي لبروم به عنوان يك آسيب مداوم داخل كپسولي در تمام AFPWC به حساب مي¬آيد و مي¬توان آن را با استفاده از روش¬هاي مناسب با توجه به نوع و اندازه آن ترميم كرد. هم¬چنين در پژوهش حاضر به جراحان پيشنهاد مي¬شود كه پارگي¬هاي لبروم در AFPWC درحين جراحي باز با احتياط كامل مورد ارزيابي قرار گيرد. كليدواژه: شكستگي ديواره¬ي خلفي استابولوم، در رفتگي هيپ، انكور سوچور، پارگي لبروم
  • شماره ركورد
    205051
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان