• عنوان

    بررسي بروز مرگ ومير ناشي از مسموميت با گاز CO در استان كردستان به تفكيك جنسيت در مقايسه با كشور در طي سال‌هاي 1390 تا1399

  • نويسنده اصلي

    محمد دوست، انديشه

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    پزشكي
  • چكيده
    مقدمه: مسموميت با گاز منوكسيدكربن يكي از شايع‌ترين علل بيماري ناشي از مسموميت است. ممكن است عمدي يا تصادفي باشد و قرار گرفتن در معرض آن ممكن است كشنده باشد. هدف از اين پژوهش بررسي ميزان بروز و روند مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در استان كردستان در مقايسه با كشور در طي سال‌هاي 1390 تا 1399 است. روش بررسي: مطالعه حاضر يك مطالعه مقطعي بود كه جمعيت مورد مطالعه آن را جمعيت كل كشور به تفكيك استان‌ها تشكيل مي‌دادند. تمام موارد مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در طي سال‌هاي 1390 تا 1399 در ايران وارد اين بررسي شدند. اطلاعات مرگ‌ومير از داده‌هاي موجود در سازمان پزشكي قانوني استخراج شد. اطلاعات جمعيتي مورد نياز استان‌ها نيز از داده‌هاي سرشماري سايت مركز آمار ايران در سال‌هاي 1390 و 1395 استخراج شد. براي هر استان ميزان بروز مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن بر اساس تعداد موارد مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در يك سال تقسيم بر جمعيت همان سال محاسبه شد و روند بروز مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن هم جداگانه بررسي شد. درنهايت روند بروز مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در استان كردستان در مقايسه با ساير استان‌ها مورد بررسي قرارگرفت. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS ورژن 22 و ميكروسافت اكسل نسخه 2016 صورت گرفت. براي بررسي اختلاف مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در سال‌هاي مختلف هم از رگرسيون پواسون استفاده شد. يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه در طي سال‌هاي 1390 تا 1399 درمجموع 7803 مورد مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در كشور رخ داده است. بيشترين موارد مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن مربوط به سال 1390 با 965 مورد و كمترين موارد مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن مربوط به سال‌هاي 1393 و 1394 با 626 مورد بوده است. به تفكيك جنسيت بيشترين موارد مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در مردان مربوط به سال 1390 با 712 مورد و در زنان مربوط به سال 1390 با 253 مورد بوده است. مقايسه ميزان بروز مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن بر اساس شاخص خطر نسبي با استفاده از رگرسيون پواسون در سال‌هاي مختلف در كشور نشان داد كه تغييرات كاهشي در ميزان بروز مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در طي سال‌هاي 1390 تا 1399 معني‌دار بوده است. اين تغييرات در استان كردستان به بغير از سال 1393 در طي اين سال‌ها روند افزايشي داشته است. نتيجه‌گيري: استان كردستان در طول سال‌هاي 1390 تا 1399 در رتبه 7-18 از نظر مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن قرار دارد. استان‌ تهران بيشترين آمار مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن و استان‌هاي بوشهر و هرمزگان كمترين آمار مرگ‌ومير ناشي از مسموميت با گاز منوكسيدكربن در كشور را به خود اختصاص مي‌دهند. براي پيش‌گيري مؤثر از مسموميت با گاز منوكسيدكربن نيازمند سياست‌گذاري، تدوين و اجراي برنامه‌اي دقيق با توجه به عوامل خطر شناخته شده مي باشد. كليدواژه‌ها: بروز؛ مسموميت با گاز منوكسيدكربن؛ مرگ و مير
  • شماره ركورد
    204750
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    پزشكي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    خالد رحماني