بررسي فراواني علل مرگ در اجساد موتورسواران ارجاع شده به پزشكي قانوني استان گيلان از سال 1390 الي 1397

بندرانزلي

مقدمه وهدف: تصادفات جاده¬اي و ترافيكي يكي از شايع¬ترين سوانح و حوادثي هسـتند كـه سـالانه جـان بسـياري از مردم را در جهان به خطر مي¬اندازد. كشور ما ايران از اين نظر يكي از كشورهاي داراي بيشترين موارد تصادف و مرگ و مير ناشي از آن معرفي شده است. در كشور ما حوادث جاده¬اي يكي از علل عمده مرگ و مير را تشكيل مي¬دهند كه بخش عمده¬اي از قربانيان اين حوادث موتور سيكلت سواران هستند. موتورسواري از عوامل مهم ايجاد آسيب است و موتورسواران از گروه¬هاي آسيب¬پذير حوادث جاده¬اي محسوب مي¬شوند. محققين معتقدند كه چون آسيب¬پذيري موتورسواران زياد است، آن¬ها از گروه¬هاي اولويت¬دار براي تحقيق ومداخله هستند. مواد و روش: مطالعه حاضر به¬صورت توصيفي- مقطعي (Descriptive – Cross sectional) از نوع گذشته¬نگر طراحي¬شده است اين مطالعه، از داده¬هاي موجود در پرونده¬هاي اجساد موتورسواران طي 8 سال متوالي از سال 1390 الي1397 كه به پزشكي قانوني استان گيلان ارجاع داده شده¬بودند استفاده شد. اين مطالعه از نوع تمام شماري مي¬باشد به¬طوري كه تمام پرونده¬هاي اجساد موتورسواران طي 8 سال متوالي از سال 1390 الي 1397 كه به پزشكي قانوني استان گيلان ارجاع داده شده¬بودند وارد مطالعه خواهد شد. در اين مطالعه با استفاده از پرسش¬نامه محقق ساخته متغيرهايي از قبيل سن، جنسيت و علل مرگ (صدمه¬به سر، اسيب گردني، اندام فوقاني واندام تحتاني و لگن)، تحصيلات، داشتن يا نداشتن گواهينامه، شغل، راننده يا ترك¬نشين، وضعيت تاهل، سابقه مصرف دارو، سابقه تصادف با موتورسيكلت و نوع وسيله مورد برخورد براساس پرونده¬هاي موجود در بايگاني پزشكي قانوني استان گيلان استخراج و در پرسشنامه محقق ساخته ثبت گرديد. يافته¬ها: داده¬هاي ثبت¬شده از 1727 مورد موتورسوار متوفي طي سال¬هاي 90 تا 97 مورد بررسي قرار گرفت. ميانگين سن متوفيان 4/15 ± 5/31 سال بود. اطلاعات دموگرافيك موتورسواران متوفي در جدول 1 خلاصه شده است. بيشتر موارد فوتي در سنين 11-30 سال مشاهده شد. اكثر متوفيان مرد، متاهل، ساكن خارج شهر، مشاغل آزاد و با تحصيلات ابتدايي/ سيكل بودند. در اكثر موارد، متوفي راننده بود. اكثر موارد فوت در برخورد با سواري و وسيله نقليه بود. بيشتر محل تصادف در خارج شهر و در مسيرهاي اصلي بود. بيشتر موارد فوت، در فصل بهار و تابستان گزارش شد.متوسط زمان تصادفات 58/5 ± 8/15 ساعت بود و بيشتر تصادفات طي ساعت 23:45 الي 1 شب رخ داده بود. شهر رشت بيشترين آمار فوتي را در مقايسه با ساير شهرها داشت. نتيجه گيري: براساس نتايج مطالعه حاضر بيشترين مرگ و مير در راكبان موتورسيكلت در جنسيت مرد بوده و شايع¬ترين علت مرگ ضربه¬به سر بوده است. اين تصادفات بيشتر در جاده¬هاي برون شهري رخ داده است. استفاده از كلاه ايمني مي¬تواند نقش چشمگيري در كاهش مرگ و مير ايفا كند نظارت بيشتر بر استفاده از تجهيزات حفاظتي، و دستورالعمل¬هايي جهت ساخت موتورسيكلت¬هايي با ضريب امنيتي بالا از جمله راهكارهاي موثر در كاهش صدمات و تلفات به¬شمار مي¬آيند. كليد واژه¬ها: موتورسيكلت، مرگ، تصادف.

204599

علوم پزشكي گيلان