مقايسه يافته هاي همراه MRI زانو در بيماران با و بدون كيست بيكر در مراجعه كنندگان به بخش راديولوژي بيمارستان پورسيناي دانشگاه علوم پزشكي گيلان طي سال هاي 96-98

رشت

مقدمه : پارگي منيسك داخلي يكي از دلايل عمده درد زانو است كه معمولاً ناشي از تغييرات دژنراتيو زانو يا به دنبال تروما ايجاد مي شود. كيست بيكر يك كيسه پر از مايع است كه در خلف زانو و به طور معمول بين ماهيچه نيم غشايي و سر داخلي ماهيچه دوقلو قرار دارد. يكي از ارتباطات مطرح شده با كيست بيكر، پارگي منيسك ثانويه به تغييرات دژنراتيو مفصل است. بررسي ارتباط مستقيم پارگي منيسك داخلي و كيست بيكر داراي اهميت باليني و تشخيصي است. همچنين، روش تصوير برداري MRI بهترين روش تصوير برداري براي تشخيص و بررسي دقيق اين دو ضايعه در غالب يك مطالعه علمي محسوب مي گردد.پس بر آن شديم تا مطالعه اي را با هدف بررسي ارتباط بين پارگي منيسك داخلي و كيست بيكر با MRI انجام دهيم روش اجرا: تصاويرMRI بيماران مراجعه كننده با درد زانو در قالب مطالعه مقطعي-تحليلي گذشته نگردر بيمارستان پورسيناي دانشكده علوم پزشكي گيلان مورد بررسي قرار گرفت. پارامترهاي دموگرافيك و باليني بيماران ثبت شد. پس از جمع آوري اطلاعات متغيرها از طريق تصاوير MRI داده ها وارد نرم افزار SPSS نسخه 21 شده و آناليز ها انجام شد . سطح معني داري آزمون ها در اين مطالعه p<0.05 در نظر گرفته شد. نتايج: 302 نمونه MRIبيماران در اين مطالعه مورد بررسي قرار گرفتند كه ميانگين سن بيماران مورد مطالعه 37.3±11.6 بود.نسبت زنان به مردان تقريبا مساوي بود.اختلاف درصدهاي پارگي مينيسك داخلي ، پارگي كامل ، پارگي شاخ خلفي و پارگي افقي بين MRI زانو افراد با و بدون كيست بيكر معني دار بوده است(P<0.001) به طوري كه درصد پارگي مينيسك داخلي در افرادي كه كيست بيكر داشتند بيش از سه برابر افرادي كه كيست بيكر نداشتند بود. درصد پارگي شاخ خلفي در افراد داراي كيست بيكر بيش از دو برابر و الگوي پارگي افقي نيز در افراد با كيست بيكر حدود سه برابر بيشتر ديده شده است(P<0.001). نتيجه گيري : كيست بيكر معمولاً ثانويه به يك التهاب درون مفصلي به وجود آمده و با آنها همراهي دارد. به نظر مي رسد كه بيشترين همراهي كيست بيكر با پارگي شاخ خلفي منيسك داخلي و همچنين الگوي پارگي افقي است. همچنين آسيب هاي ليگاماني نيز مي‌تواند با اين وضعيت همراهي داشته باشد.

204560

علوم پزشكي گيلان