بالا بردن مقياس در شبيه‌سازي مخازن طي فرايند تزريق با درنظر گرفتن بهينه‌سازي و مدل‌هاي داده‌محور

كارشناسي ارشد

چكيده مدل¬هاي زمين¬شناسي مخازن هيدروكربوري علي¬رغم آنكه جزئيات زيادي از خواص مخزن را بهمراه دارند براي شبيه¬سازي جرياني مناسب نمي¬باشند چراكه با توجه به تعداد گريدهاي مدل، تعداد معادلات نيز افزايش يافته و رايانه¬هاي امروزي قادر به حل اين حجم از محاسبات نمي¬باشند. از اين رو نياز است تا با بالا بردن مقياس گريدهاي موجود مدلي را ارائه دهيم كه شبيه¬سازي جرياني در آن امكان¬پذير بوده و در عين حال حداكثر خواص مدل زمين¬شناسي اوليه را حفظ كند. بدين ترتيب يكي از مشكلاتي كه در اين زمينه پيش روي خواهيم داشت نحوه انتخاب گريدهاي مدل درشت دانه و در ادامه چگونگي انتقال خواص از مدل ريزدانه به درشت دانه مي¬باشد بطوريكه در نهايت رفتار جرياني و توانايي پيش¬بيني هر دو مدل مشابه يكديگر شود. در اين پايان¬نامه، با بهره¬گيري از مفاهيم تحليل وضوح چندگانه، الگوريتمي مبتني بر تابع تبديل موجك، براي بالابردن مقياس مخازن هيدروكربوري ارائه شد كه طي آن گريدهاي مدل درشت¬دانه با توجه به تغييرات تراوايي و تخلخل مخزن، ابعاد متفاوتي خواهند داشت. اين الگوريتم بعنوان روش بالابردن مقياس تكفاز، از سرعت و دقت بالايي نسبت به روش¬هاي معمول گريدهاي يكنواخت داشته¬است. همچنين اثر درنظرگرفتن تخلخل و ضرايب آستانه مختلف موجك و درجات بالا بردن مقياس بر نتايج بررسي گرديد. در بالابردن مقياس دوفاز، با استفاده از الگوريتم بهينه¬سازي ژنتيك و داده¬هاي جرياني مدل ريزدانه، با معرفي الگوريتمي بر اساس روش بي-اسپيلاين، منحني¬هاي شبه¬تراوايي نسبي مدل درشت¬دانه را با در نظر گرفتن نقاط انتهايي متغير و حفظ تقعر منحني تخمين زده شد. نتايج حاصل از اعمال شبه¬تراوايي نسبي در مدل درشت¬دانه مبتني بر موجك، ضمن حفظ دقت شبيه¬سازي، سرعت آن را تا بيش از 90 درصد افزايش داده¬است. واژه‌هاي كليدي: بالا بردن مقياس، تبديل موجك، الگوريتم ژنتيك، بي-اسپيلاين، شبيه¬سازي

204244

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مخازن هيدروكربوري

دكتر محمد تقي صادقي - دكتر مهدي عصاره