تدوين اصول و احكام طراحي فضاهاي بين مجتمع هاي مسكوني با رويكردسرزندگي فضايي – اجتماعي ، نمونه موردي : شهرك امام تبريز

كارشناسي ارشد

چكيده در پروژه ي حاضر سعي شده است تا مفهوم سر زندگي و مولفه هاي شكل دهنده به اين كيفيت محيطي در فضاهاي بين مجتمع هاي مسكوني تبيين و شناسايي شده و متعاقب آن اصول و احكام طراحي منتج از آنها استخراج گردد . در ضمن در آگاهي از « استقرار منطقي بناها » پي مطالعه در مورد عدم وجود سرزندگي در فضاهاي بين مجتمع هاي مسكوني با الگوي سه گونه متغير براساس ماهيت و روش تحقيق لازم مي نمود . اين سه متغير عبارتند از : متغيرهاي موثر، باز دارنده و تسهيل كننده. بر همين اساس ده مولفه ي : تنوع، دلبازي، حضور پذيري، ايمني، امنيت، تعلق خاطر، انعطاف پذيري، سازگاري، شفافيت و دسترسي به خدم ات به عنوان مولفه هاي شكل دهنده به كيفيت سرزندگي شناسايي شدند . آن نوع از نيز غافل « لينچي » سرزندگي، كه بيشتر از سازو كارهاي فضايي – اجتماعي نشات مي گيرد و با اين حال از سرزندگي نيست. در تقسيم بندي به سه متغير ذكر شده، اين ده مولفه جز و متغيرهاي موثر و مولف ه هاي حمايت كننده از هر كدام از اين مولفه ها جزو متغيرهاي تسهيل كننده قرار گرفتند . كاهش تمايل به زندگي در مجتمع هاي مسكوني بزرگ، تغيير در نحوه ي گذراندن اوقات فراغت، تغيير در ساز و كارهاي اجتماعي و گسترش انواع خاصي از تحرك شهري، تعلق به اتومبيل شخصي، بعنوان عوامل بازدارنده مشخص گرديدند.

202300

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر داريوش ستارزاده

طراحي شهري-گرايش طراحي شهري

دكتر مصطفي بهزادفر