مقايسه تطبيقي رابطه شاخص اقتصاد دانش (KEI) و اشتغال در اقتصادهاي توسعه‌يافته و نوظهور

كارشناسي ارشد

چكيده تجربيات كشورهاي پيشرفته نشان مي‌دهد كه خلق، توزيع و كاربرد دانش در بهبود شرايط اقتصادي اين كشورها كمك شاياني كرده است. ماهيت اقتصاد دانش‌بنيان كه گوياي نقش مهم دانش و فناوري در جريان اقتصاد است، رسيدن به اهدافي همچون توسعه و رشد اقتصادي پايدار و افزايش رفاه است. ازاين‌رو است كه ارتباط بين اقتصاد دانش‌بنيان و اشتغال به‌عنوان عامل رشد بيش‌ازپيش نمايان است. مطالعه حاضر به مقايسه تطبيقي رابطه شاخص اقتصاد دانش (KEI) و اشتغال در اقتصادهاي توسعه‌يافته و نوظهور در دوره زماني 2014-2000 با استفاده از روش پانل ديتا و آزمون عليت تودا و ياماموتو پرداخته است. از چهار محور شاخص اقتصاد دانش شامل آموزش و منابع انساني، سيستم ابداعات، زيرساخت هاي اطلاعاتي و مشوق‌هاي اقتصادي و رژيم‌هاي نهادي براي انجام اين تحقيق استفاده كرده‌ايم. نتايج به دست آمده حاكي از اين است كه براي اقتصادهاي توسعه‌يافته تنها بين محورهاي سيستم ابداعات يك رابطه عليت دو طرفه با اشتغال و همچنين يك رابطه عليت يكطرفه از اشتغال به مشوق‌هاي اقتصادي و رژيم‌هاي نهادي وجود دارد. اما براي اقتصادهاي نوظهور بجز محور سيستم ابداعات، يك رابطه عليت يكطرفه براي همه‌ي محورهاي شاخص اقتصادي دانش (KEI) به سمت اشتغال وجود دارد. واژه‌هاي كليدي: اقتصاد دانش‌بنيان، اشتغال، اقتصادهاي نوظهور، توسعه اقتصادي، عليت تودا و ياماموتو

201792

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سعيد ميرزا محمدي

توسعه اقتصادي و برنامه‌ريزي

دكتر نادر مهرگان - دكتر سعيد شوال پور