مدلسازي و كنترل ارتعاشات تيغه با استفاده از داده هاي آزمايشگاهي

كارشناسي ارشد

در اين پروژه دو نوع مدلسازي براي يك تيغه دو سر گيردار ارايه شده است . ابتدا با در نظر گرفتن شرايط مرزي قطعي براي تيغه ، يك مدل تحليلي بدست آمده است . اما بدليل آنكه در آزمايشگاه اعمال شرايط مرزي كاملا محقق نشده است ،پاسخ فركانسي بدست آمده غير قابل اطمينان است . اين مساله با اندازه گيري پاسخ فركانسي تيغه با استفاده از يك سنسور بيزو الكتريك بخوبي نشان داده شده است . مساله ديگر آن است كه براي كنترل يك سازه مانند تيغه امكان در نظر گرفتن تمامي مودهاي آن ممكن نيست . لذا تنها باتد محدود فركانسي جهت طراحي كنترل كننده مورد نظر است . در نظر نگرفتن اين مودها باعث ايجاد نامعيني در سيستم مي شود كه پايداري و عملكرد مناسب آن را تحت تاثير قرار مي دهد . با در نظر گرفتن جميع نكات فوق از يك تكنيك شناسايي سيستم براي بدست آوردن مدل نامي تيغه ويك باند بالايي عدم قطعيت مدل استفاده شده است . در طراحي كنترل كننده ، ابتدا دو كنترل كننده 2 H و
H بدون در نظر گرفتن نامعينها و بر اساس مدل تحليلي تيغه طراحي و شبيه سازي شده است كه عملكرد مناسبي هم از لحاظ افزايش ميرايي سيستم و بهبود پاسخ زماني دارند ، ليكن عملكرد سيستم با افزودن مودها بشدت افت مي كند . براي رفع اين مشكل يك كنترل كننده Minimax LQG بر اساس مدل شناسايي شده تيغه بدست آمده است كه پايداري و عملكرد مناسب را براي سيستم تضمين مي كند .

201176

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر علي اكبر جلالي

دكتر جواد پشتان