مدلسازي ديناميك ابزار در ماشينكاري با استفاده از مدل اتصال پيوسته

كارشناسي ارشد

افزايش توليد در عمليات ماشينكاري فلزات مستلزم سرعت ماشينكاري بالا در شرايط پايدار برش ميباشد. ارتعاشات بيش از اندازه ابزار و يا قطعه كار منجر به بروز اثرات ناخوشايندي مانند دقت ابعادي پايين و يا كيفيت سطح نامطلوب ميگردد. روشهاي تحليلي متفاوتي براي پيش بيني پايداري شرايط ماشين كاري ارائه شده است. در اين روشها ديناميك ماشين ابزار به همراه يك مدل مناسب براي نيروي ماشين كاري براي تحليل پايداري ماشينكاري به كار برده ميشوند. ديناميك ماشين ابزار معمولا به صورت مقادير اندازه گيري شده تجربي وارد روند تحليل پايداري ميگردند. در اين روشها هر مجموعه اي از ابزار و ابزارگير نيازمند اندازه گيري تجربي مستقل هستند كه كاري پر هزينه و وقت گير ميباشد. در اين پايان نامه يك مدل تحليلي براي پيش بيني رفتار ديناميكي عمليات فرز كاري با مجموعه هاي مختلف ابزار و ابزارگير ارائه شده است كه بي نياز از تكرار اندازه گيري هاي تجربي است. مدل ارائه شده شامل يك مدل تير پيوسته است كه بخشي از آن برروي يك تكيه گاه الاستيك قرار گرفته است كه اثرات تكيه گاهي ابزار را نشان ميدهد. سختي و ميرايي ناشي از اتصال بين ابزار و ابزار گير با استفاده از يك لايه الاستيك با سختي و ميرايي غير همگن بين تكيه گاه و تير در مدلسازي در نظر گرفته شده است. ديناميك تكيه گاه و سختي و ميرايي ناشي از اتصال كه همگي مقادير ثابتي ميباشند توسط آزمايشهاي ارتعاشي شناسايي شده اند. علاوه بر اين آزمايشهاي ديگري نيز براي اثبات كاركرد مناسب مدل ارائه شده در پيش بيني صحيح ديناميك عمليات فرزكاري انجام شده است.

198920

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر حميد احمديان