عنوان
بررسي سازوكارهاي درمان سرطان به روش هايپرترميا با استفاده از نانوساختارهاي پايه اكسيدآهن
نويسنده اصلي
آرمان حيدري سي پي
مقطع تحصيلي
كارشناسي
چكيده
هدف اين پژوهش، معرفي فرآيندهاي مختلف درمان سرطان به روش هايپرترميا (افزايش موضعي حرارت در تومور) است كه مي¬تواند به¬عنوان درمان پايه يا در كنار شيمي¬درماني و پرتودرماني اعمال شود. نوعي از دسته¬بندي اين فرآيند بر اساس منبع توليد حرارت است كه از اين جهت هايپرترميا به سه دسته حرارت-دهي مستقيم، هايپرترمياي التراسونيك و هايپرترمياي مغناطيسي تقسيم مي¬شود كه در فصل دوم بيان شده¬اند.
جديدترين تحقيقات در اين حوزه پيرامون هايپرترميا با نانوذرات مغناطيسي بوده است. در اين روش از يك سيال مغناطيسي به عنوان منبع توليد حرارت استفاده مي¬شود. اين سيال با تزريق مستقيم به تومور يا وريد (كه در اين صورت با ميدان مغناطيسي به سمت موضع هدف هدايت مي¬شود) وارد بدن شده و به¬واسطه قرارگيري در معرض ميدان متناوب مغناطيسي كه از بيرون اعمال مي¬شود، نانوذرات خاصيت ابرپارامغناطيس از خود نشان داده و توليد حرارت مي¬كنند. كوچك بودن ابعاد نانوذرات، نسبت اتم¬هاي سطح به حجم را افزايش داده و با توجه به پيوندهاي ناقص سطحي، افزايش نسبي الكترون¬هاي منفرد موجود در ماده مي¬تواند خواصي از جمله ابرپارامغناطيس را توجيه كند. سازوكار¬هاي توليد حرارت در اين ذرات با مواد درشت¬تر متفاوت بوده و به سازوكار¬هاي آسايش نئل و براون معروف هستند.
در بين مواد مختلف، نانوذرات اكسيدآهن به دليل خواص مغناطيسي و زيست¬سازگار مطلوب، مناسب¬ترين ماده به منظور استفاده در هايپرترميا با نانوذرات مغناطيسي هستند. در فصل سوم اين پژوهش ابتدا اصول اوليه¬ي مغناطيس و سپس مشخصات نانوذرات مغناطيسي به¬خصوص اكسيد¬آهن پرداخته شده¬است. همچنين روش¬هاي مختلف سنتز اين مواد و روش تعيين تجربي راندمان حرارتي ذرات بيان شده¬است. در پايان نيز جمع¬بندي مختصري از پژوهش مروري حاضر ارائه شده¬است.
شماره ركورد
196838
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي مواد و متالورژي - طراحي مواد مهندسي
استاد راهنما
دكتر ميركاظمي - دكتر تاج آبادي