تاب آوري در حمل و نقل

كارشناسي

امروزه با گسترش جوامع، حمل و نقل در شيوه‌هاي مختلفي مورد استفاده قرار مي‌گيرد كه هركدام اهداف متفاوتي را دنبال مي‌كنند. سيستم حمل و نقل يكي از مهمترين زيرساخت‌هاي هر كشوري است كه مردم همه روزه براي رسيدگي به كارها و فعاليت‌هاي‌ خود، بر حسب نياز از يكي از شيوه‌هاي حمل و نقل جاده‌اي، ريلي، هوايي و آبي استفاده مي‌نمايند. از طرفي ارتباط اين سيستم با محيط زيست، شبكه برق، آبرساني، فاضلاب و غيره، آسيب‌پذيري آن را بسيار افزايش مي‌دهد و از آنجايي كه اين سيستم در زندگي روزمره بسيار پركاربرد است، سبب مي‌شود تا اهميت ويژه‌اي به حفظ عملكرد آن در هنگام بروز بلاياي طبيعي، خطاي انساني و حملات تروريستي در نظر بگيريم. هنگامي كه خطري، سيستم حمل و نقل را تهديد مي‌كند، به منظور كاهش خسارت و تلفات در سفرهاي باري و مسافري، لازم است سطح قابل قبولي از عملكرد سيستم حمل و نقل، حفظ شود. اين مفهوم كه تاب‌آوري ناميده مي‌شود، به تازگي مورد توجه و تحقيق بسياري از كشورها قرار گرفته است. تاب‌آوري در حمل و نقل باعث مي‌شود تا اين سيستم در هنگام بروز خطر، ضربات ناشي از آن را جذب كرده و بتواند با مديريت درست، هزينه‌هاي جانبي به وجود آمده را كاهش دهد و زمان بازيابي و بازگشت به سطح اوليه را به حداقل برساند. در اين پايان نامه در ابتدا به تعاريف و مفاهيم تاب‌آوري و تاب‌آوري در حمل و نقل مي‌پردازيم و پس از آن علم سنجي و نماي سطح بالاي موضوع را خواهيم داشت. در فصل سوم ادبيات موضوع و مطالعات انجام شده را مرور مي‌كنيم و در فصل آخر نتيجه‌گيري، جمع‌بندي و ارائه پيشنهادها براي مطالعات آينده بيان شده است.

196617

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي حمل و نقل ريلي

دكتتر مرتضي باقري