تشخيص آسيب سازه‌اي بر مبناي بهينه يابي بر اساس مشخصات مودال با استفاده از الگوريتم بهينه سازي ازدحام سلپ

كارشناسي ارشد

چكيده بحث پايش سلامتي سازه‌ها، از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. تصميم‌گيري در مورداستفاده، ترميم، و يا عدم استفاده از يك سيستم سازه‌اي كه تحت بار ديناميكي (مانند زلزله، باد و غيره) قرار داشته است، با نتايج به‌دست‌آمده از پايش سلامتي سازه‌ها، صورت مي‌پذيرد. در اين ميان، تشخيص محل و شدت آسيب‌هاي رخ‌داده در سازه‌ها، به‌عنوان اولين مرحله از مراحل پايش سلامتي، نقش مهمي در انجام ساير مراحل، ايفا مي‌نمايند. بدون شك، تشخيص سريع و دقيق محل و شدت آسيب، مي‌تواند در دستيابي به يك تصميم مناسب پيرامون وضعيت سازه‌ي موردبررسي، كمك‌كننده باشد. در اين پايان‌نامه، روش‌هايي جديد به‌منظور شناسايي محل و شدت آسيب در سازه‌ها، ارائه‌شده است. اين روش‌ها، بر پايه‌ي اندازه‌گيري پارامترهاي مختلف ديناميكي سازه‌ي آسيب‌ديده، استوار مي‌باشند. در اين روش، با تعريف مسئله‌ي تشخيص آسيب به‌عنوان يك مسئله‌ي بهينه‌يابي و با استفاده از الگوريتم بهينه‌يابي ازدحام سلپ، محل و شدت آسيب با در نظر داشتن يك تابع هدف مبتني بر محاسبه‌ي متغيرهاي مشخصات مدال و فركانس سازه، تعيين مي‌گرديد. به‌منظور بررسي كار آيي روش‌هاي پيشنهادي، مثال‌هاي عددي متعددي موردمطالعه و بررسي قرارگرفته‌اند و نتايج به‌دست‌آمده با نتايج حاصل از دو الگوريتم شناخته‌شده‌ي ژنتيك و سي بي او مقايسه شده است. همچنين مطالعاتي پيرامون پايداري روش‌هاي پيشنهادي تحت مهم‌ترين چالش‌هاي موجود درزمينه ي تشخيص آسيب، نظير استفاده از اطلاعات مودال ناقص صورت پذيرفته است. نتايج به‌دست‌آمده، حاكي از كار آيي روش پيشنهادي در تشخيص و تعيين آسيب‌هاي رخ‌داده در سازه‌ها هست.

196591

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي عمران گرايش زلزله

دكتر غلامرضا قدرتي اميري