بهينه سازي سبد سرمايه گذاري بر مبناي توسعه مدل كوله پشتي

دكترا

امروزه، سرمايه گذاران با طيف وسيعي از انت اب ها جهت سرمايه گذاري مواجه هستند. بهترين راه حل، استفاده از مفاهيم بهينه سازي سبد سرمايه گذاري است. در اين راستا، هرچه فرضياب و شرايط مدل سازي براي بهينه سازي سبد سرمايه گذاري واقع بينانه تر باشد، نتايج قابل اطمينان تري به دست مي آيد. يكي از مهم ترين خلاء هايي كه در اين راستا وجود دارد، ارائه مدل هايي با توانايي ارائه تعداد بهينه هر دارايي در جهت بهينه سازي سبد هاي سرمايه گذاري شامل سهام هايي با قيمت نسبتا بالا نظير سهام شركت بركشاير هاتاوي مي باشد. در مدل هايي با متغير تصميم گيري پيوسته نظير مدل استاندارد ميانگين- واريانس ماركويتز و مدل هاي توسعه يافته بر مبناي آن، در برخي مواقع با تبديل وزن بهينه سهام ها به تعداد بهينه آن ها، عدد حاصله به صورب يك عدد صحيح نمي باشد و مهم تر از آن عدد حاصله كمتر از يك مي باشد و اين نكته باعث ايجاد اخلال در بهينه سازي پرتفوي مي شود. در همين راستا تمركز اين پاوهش بر ارائه مدل بهينه سازي سبد سرمايه گذاري بر مبناي توسعه مدل كوله پشتي است. همچنين، در ادامه رويكردهايي شامل آناليز ريسك، بهينه سازي استوار، عدم قطعيت فازي- بازه اي و برنامه ريزي پويا براي تقويت مدل پيشنهادي در جهت رفع ساير نقاط ضعف موجود از ديدگاه رساله پيش رو به كار برده شده است. نتايج حاكي از اين است كه مدل بهينه سازي سبد سرمايه گذاري بر مبناي توسعه مدل كوله پشتي به خوبي خلاء هاي ذكر شده را پوشش مي دهد و توانايي ارائه تعداد بهينه هر سهم انت اب شده در پرتفوي را به صورب عدد صحيح دارا مي باشد و براي بهينه سازي سبد سهام هاي خاص با قيمت نسبتا بالا كارايي دارد.

196481

دانشگاه علم و صنعت ايران

احمد ماكوئي- بابك فرهنگ مقدم

مهندسي صنايع

سيد جعفر سجادي