بهينه سازي سبد سهام با در نظر گرفتن گشتاورهاي مرتبه بالاتر، نيم گشتاورها و آنتروپي

كارشناسي ارشد

تشكيل سبد سهام و نحوه تخصيص سرمايه، يك عامل مهم در سرمايه گذاري است. ماركويتز اولين كسي است كه مدلي را براي انتخاب سبد بهينه معرفي كرد و از ميانگين و واريانس براي اندازه گيري بازده و ريسك سبد استفاده نمود. ريسك و بازده دو عامل اساسي و متضاد در تصميم گيري هستند و مبادله ميان آن¬ها، تركيب¬هاي مختلف سرمايه گذاري را به وجود مي¬آورد. يكي از نقص¬هاي مدل ماركويتز نرمال فرض كردن توزيع بازده دارايي¬ها است اما تحقيقات و شواهد تجربي نشان مي¬دهد كه اين فرض همواره برقرار نيست و توزيع بازده دارايي¬ها داراي چولگي يا كشيدگي نسبت به توزيع نرمال مي¬باشد. بنابراين نياز به در نظر گرفتن گشتاور¬هاي مراتب بالاتر از واريانس براي بهبود مدل ماركويتز احساس مي¬شود. همچنين انحرافات كمتر و بيشتر از ميانگين بازده نبايد يكسان در نظر گرفته شوند. انحرافات مثبت، مطلوب و انحرافات منفي نامطلوب هستند. از اين رو در اين پژوهش براي بهينه سازي سبد سهام، مدل چند هدفه ميانگين-نيم واريانس-چولگي-نيم كشيدگي-آنتروپي پيشنهاد شده و با مدل ميانگين-واريانس-چولگي-كشيدگي-آنتروپي مقايسه شده است. براي حل مدل پيشنهادي، از روش برنامه ريزي آرماني چند جمله اي استفاده شده است. آنتروپي جهت ايجاد تنوع در سبد به كار برده شده و براي اندازه گيري آن آنتروپي جيني سيمپسون در نظر گرفته شده است. در انتها به منظور حل مدل پيشنهادي و ارزيابي نتايج آن، از داده¬هاي بورس اوراق بهادار تهران استفاده شد. نتايج نشان مي¬دهد كه استفاده از گشتاور¬ها و نيم گشتاور¬ها و آنتروپي به طور كلي موجب بهبود كارايي پرتفوي خواهد شد.

196409

دانشگاه علم و صنعت ايران

سيد جعفر سجادي

مهندسي صنايع

عمران محمدي