طراحي سرپناه پس از سانحه با استفاده از سازه هاي گسترش پذير

كارشناسي ارشد

سوانح طبيعي نظير سيل، زلزله، طوفان و غيره و همچنين جنگ و مهاجرت، انسان‌هاي زيادي را هر ساله بي‌خانمان مي‌كند. موضوع كمپ‌هاي بحران از بحث‌هاي مهم سازمان ملل و طراحان روز دنياست چرا كه بيش از يك و نيم ميليارد نفر در دنيا در پناهگاه‌هاي نامناسب زندگي مي‌كنند. اقامت پناهجويان در كمپ‌هاي بحران به گفته سازمان ملل به طور ميانگين 17 سال است. براي حل اين معضل نياز به بررسي و مطالعه بيشتر سازه‌هاي نوين مي‌باشد. سيستم‌هاي گسترش‌پذير به دليل ويژگي‌هاي خاص خود هميشه مورد توجه طراحان بوده‌اند. از جمله سيستم‌هاي گسترش‌پذيري كه عملكرد مناسبي دارند سازه‌هاي قيچي سان مي‌باشند. اين سازه‌ها به دليل سبك و كم حجم بودن و قابليت نصب آسان و سريع، به عنوان سازه‌ي پيشنهادي اين پروژه معرفي شده‌اند. در اين پژوهش به دو پرسش پاسخ داده خواهد شد: چگونگي طراحي سازه‌هاي گسترش‌پذير و چگونگي استفاده از اين سازه‌ها در جهت ايجاد كمپ موقت و تبديل آن به كمپ دائمي. براي پاسخ به اين سوالات از روش تحقيق توصيفي-تحليلي و راهبرد استدلال منطقي و همچنين شبيه‌سازي نرم افزاري استفاده شده است. در اين پروژه سعي شده است با استفاده از سازه‌هاي قيچي سان كه زير مجموعه‌اي از سازه‌هاي گسترش‌پذير هستند واحدهاي اقامت موقت با پوشش غشايي طراحي شود. براي تبديل اين سازه به سكونتگاه دائمي از پوشش پوسته نازك بتني استفاده مي‌شود. سازه نقش قالب را ايفا كرده و با قرار دادن فيبرهاي كشساني روي سازه و بتن‌ريزي روي آن يك پوسته نازك بتني ايجاد مي‌شود. فرم ارائه شده از چهارتاقي ايراني الهام گرفته شده است و شامل چهار تاق و يك گنبد گسترش‌پذير مي‌باشد.

196392

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري- مهندسي معماري - فناوري

دكتر اخلاصي