عنوان
طراحي سيستم پشتيبان تصميم گيري مبتني بر مدل سازي اطلاعات ساخت به منظور بررسي اقتصاد چرخشي مصالح ساختماني
نويسنده اصلي
سپيده روحي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
صنعت ساختمان از جمله مهم ترين بخش هاي اقتصادي بوده كه سالانه بخش عظيمي از سرمايه و منابع هر كشور به آن اختصاص
داده مي شود اما در مقابل با مصرف منابع طبيعي، حجم بالايي از ضايعات را نيز توليد مي كند. ضايعات ساخت و تخريب به دلي ل
افزايش حجم به صورت ساليانه و اثرات مخرب زيست محيطي يكي از چالش هاي بزرگ در سطح جهاني و براي صنعت ساختمان
تلقي ميشوند. در واقع زبالههاي ساخت و تخريب بزرگترين جريان توليد زباله در سطح جهان محسوب ميشوند ) 30 تا 40 درصد
از كل زبالههاي جامد(. با توجه به چالشهاي زيست محيطي ناش ي از الگوي اقتصاد خطي فعلي "استخراج-توليد-دفع"، صنعت
ساختمان نياز به اجراي ساختما نهاي جديد و پيشرفته با تمركز بر حل مشكل ضايعات ساخت و تخريب دارد . به همين منظور در
مقابل رويكرد سنتي اقتصاد خطي و در جهت جلوگيري از اثرات منفي آن، اقتصاد چرخها ي 1 معرفي شد؛ اين مفهوم، يك نظام
اقتصادي است كه هدف آن كمينه كردن ضايعات و بيشترين استفاده از منابع است، اين كار را از طريق طراحي، نگهداري، تعمير،
استفاده مجدد، بازتوليد و بازيافت به صورت بلندمدت ميتوان انجام داد. صنعت ساخت نيز يكي از صنعتهاي با پتانسيل بالا براي
حمايت از اصول اين رويكرد و از جمله فناوري هاي سازگار با محي ط زيست معرفي شده است. اين امر به دليل امكان استفاده مجدد
از ضايعات ساخت و تخريب و ساي ر فرايندهاي توليد است كه با عث كاهش هزينهها و اطمينان از حفظ انرژي تجسم ي افته 2 مواد مي
شود. تحقيقات متعددي در زمينه ي اقتصاد چرخ هاي در صنعت ساخت انجام شده است و در اين مسير از مدلسازي اطلاعات
ساختمان نيز كمكهاي شاياني گرفته شده است اما مسئله قابل تأمل در اين زمينه پيشگيري از توليد زباله در مراحل اوليه پروژه و
زماني است كه تصميم گيري راحت تر و تغيير هزينه كمتري براي كارفرما در بر خواهد داشت. از اين رو در اين پژوهش مفاهيم اوليه
و مزاياي اقتصاد چرخه اي در مقايسه با اقتصاد خطي به صورت طبقه بندي شده ارائه مي شوند. دو پارامتر اصلي براي ارزيابي پروژه
در مراحل پايان عمر و سنجش ميزان تطابق با اقتصاد چرخه اي ارائه مي شود و در اين راستا سيستم پشتيبان تصميم گيري پيشنهاد
مي شود كه مقادير قابل بازيافت، استفاده مجدد و ضايعات قابل دفن را در سنين مختلف به تفكيك مصالح ارائه مي دهد. اين سيستم
پشتيبان تصميم گيري به افراد ذي نفع در پروژه از مراحل ابتدايي كمك مي كند تا مصالح مناسب در راستاي اقتصاد چرخه اي را
با هم مقايسه كنند و تصميم بگيرند. نتايج تحقيق نشان مي دهد براي انتخاب مصالح مناسب سازه فولادي در مقابل سازه بتني به
دليل قابليت جداسازي اجزا در زمان تخريب و همچنين استفاده از اجزاي پيش ساخته در زمان ساخت الويت بيشتري در راستاي
اقتصاد چرخه اي دارد. به صورتي كه امتياز قابليت جداسازي در سازه ي فولادي برابر با 0.94 مي باشد و در سازه بتني برابر با
0.57 ميباشد. هر ميزان امتياز مذكور به يك نزديكتر باشد امكان بازيافت و استفاده مجدد مصالح بالا تر مي رود. همچنين بر اساس
اطلاعات استخراج شده از مدلسازي اطلاعات ساختمان و عمر مفيد هر مصالح ميزان بازيافت يا استفاده مجدد در سنين مختلف
برآورد ميشود كه اين برآورد در سازه فولادي و بتني به هم نزديك است اما به دليل اين كه در بازه فولادي امكان استفاده ي مجدد
اجزا وجود دارد الويت با سازه فولادي است و بر اساس آن بازهاي كه سازه در آن شروع به اضمحلال ميكند و بهينهترين زمان براي
بازسازي يا تخريب پروژه است نيز معرفي ميگردد.
شماره ركورد
196384
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
دكتر فرزاد جلايي
رشته تحصيلي
مهندسي عمران گرايش مهندسي و مديريت ساخت
استاد راهنما
دكتر سجاد ميرولد