ارائه الگوي نوآوري اجتماعي در دانشكده حكمراني

كارشناسي ارشد

نوآوري اجتماعي شامل فرآيند ظرفيت سازي، توانمندسازي و حكومت داري مبتني بر روابط درون فردي، تأكيد بر مهارتها، قابليت و شايستگي ها، دارايي ها و سرمايه اجتماعي، مشاركت و مسئوليت پذيري بازيگران مختلف در توسعه و پياده سازي برنامه ها و استراتژي ها است. هدف اصلي اين پژوهش، ارائه الگوي نوآوري اجتماعي در دانشكده حكمراني است. بر اين اساس، سؤال از چيستي ويژگي¬هاي نوآوران اجتماعي و ارائه الگوي پياده¬سازي نوآوري اجتماعي براي دستيابي به چنين ويژگي¬هايي در دانشكده حكمراني، مسائل اصلي اين پژوهش بوده است. رويكرد پژوهش حاضر، كيفي، هدف تحقيق، اكتشافي، و روش گردآوري اطلاعات، از نوع كتابخانه¬اي و ميداني است. جامعه آماري تحقيق براي مصاحبه¬هاي نيمه ساختاريافته شامل استادان، خط¬مشي¬گذاران و عوامل اجرايي درگير در مسائل اجتماعي بودند. نمونه گيري به روش گلوله برفي انتخاب شد و تحليل داده¬ها از طريق روش تحليل مضمون و با استفاده از نرم افزار ATLAS.tiصورت پذيرفت كه در نهايت 194 مضمون ذيل 21 مضمون سازمان دهنده و 6 مضمون فراگير «ويژگي هاي شخصي»، «فرآيند شناخت و حل مسئله»، «آموزش و فرهنگ سازي»، «ويژگي هاي سازماني»، «اعتمادسازي و تعاملات كارا» و «حمايت و پشتباني» شناسايي شد.

196359

دانشگاه علم و صنعت ايران

امير ذاكري

مديريت تكنولوژي

مهدي عبدالحميد