عنوان
طراحي مركز پژوهش‌هاي علوم زمين تهران: منطبق بر معيارهاي گواهينامه LBC در پايداري ساختمان و رويكرد بايوفيليك
نويسنده اصلي
سپيده سپهري يگانه
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
از مهم‌ترين چالش‌هاي ناشي از انقلاب صنعتي و تحول مدرن مي‌توان به از بين رفتن منابع طبيعي و آلودگي محيط زيست اشاره كرد كه آينده حيات انسان‌ها را بر روي زمين با مخاطرات جدي رو‌به‌رو نموده است. زندگي شهري سبب كمرنگ شدن و حتي گسست ارتباط انسان با طبيعت شده است. اما نياز به تعامل با طبيعت نيازي نيست كه به راحتي از بين برود؛ چرا كه اين نياز حاصل سير تكامل انسان بوده و در واقع حقيقتي فطري است كه در ذات انسان نهادينه شده است. فلسفه بايوفيليا كه به همين حس طبيعت دوستي انسان مي‌پردازد، در طراحي فضاي مصنوع در مقياس‌هاي كوچك تا كلان به كار گرفته مي‌شود و مي‌تواند علاوه بر تأثيرات مثبت بر عملكرد جسم و روان انسان، حس تعلق خاطر وي را بر انگيزد و افراد را به سوي حفظ و احترام به محيط زيست هدايت نمايد. به نظر مي‌رسد تطابق اهداف توسعه پايدار با رويكرد بايوفيليا مي‌تواند منجر به طراحي گردد كه زايا باشد و بتواند علاوه بر صفر نمودن اثرات منفي بر محيط زيست، در جهت ترميم آسيبهاي قبلي نيز قدم بردارد. پرسش اساسي مطرح شده در اين پژوهش آن است كه چگونه مي‌توان معيارهاي معماري پايدار (در اينجا گواهينامه LBC) را با طراحي بايوفيليك در آميخت و به طراحي مطلوب دست يافت. در جهت تحقق اين هدف با مراجعه به منابع كتابخانه‌اي و تحليل نمونه‌هاي موردي و تطبيق فلسفه بايوفيليك با شاخص‌هاي LBC، چارچوب كاري و اصول طراحي ارائه شدند و نهايتاً براي اجراي بهتر آن، معيارهاي پيشنهادي با استفاده از روش سوآرا، رتبه بندي شدند. . ماحصل آن، طراحي مركز پژوهش‌هاي علوم زمين به عنوان مكاني براي پاسداشت طبيعت در پارك پرديسان تهران بر اساس همين چارچوب طراحي مي‌باشد.
شماره ركورد
196284
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي معماري- گرايش پايداري
استاد راهنما
دكتر محسن فيضي- دكتر مهدي خاك زند