بهينه‌سازي بدنه يك خودروي سواري براي آزمون تصادف از جانب

كارشناسي ارشد

امروزه كشورهاي پيشرفته براي كاهش ميزان مرگ‌ومير ناشي از حوادث جاده‌اي، در برنامه ميان‌مدت و بلندمدت تحقيق و توسعه خود، ارتقاي ايمني وسايل نقليه را در اولويت قرار داده و معتقدند به هر ميزان كه ايمني وسيله نقليه افزايش يابد به همان نسبت ايمني ساير كاربران جاده‌اي نيز تأمين مي‌شود. به همين دليل سازمان‌ها و مؤسسات مختلفي اقدام به تدوين استانداردهايي براي ارزيابي ايمني سرنشينان كرده‌اند. در اين پايان‌نامه شبيه‌سازي يك خودروي سواري به‌صورت سه-بعدي در نرم‌افزار كتيا تهيه‌شده است. سپس در نرم‌افزار Altair HyperMesh المان بندي شده است. براي المان‌بندي اين خودرو از المان‌هاي دوبعدي مثلثي و مربعي با ابعاد 5 و 10 ميلي‌متر استفاده شده است. در گام بعد فايل المان‌بندي شده در نرم‌افزار LS-DYNA وارد شده و به قطعات آن جنس و ضخامت اختصاص داده شده است. سپس اتصالات بين قطعات تعريف شده است. سپس خودرو مورد نظر مطابق شرايط استاندارد ECE-R95، شرايط مرزي، بارگذاري اعمال و آزمون برخورد از جانب انجام گرديده است. در ادامه بر اساس معيارهاي آزمون ECE-R95، قيود بهينه‌سازي استخراج شده است. پارامترهايي مانند ضخامت اجزاي بدنه كه در اين آزمون مؤثر هستند به‌عنوان متغير طراحي در نظر گرفته شده است. تابع هدف در اين مسئله وزن خودرو بوده است. اين بهينه‌سازي به‌گونه‌اي انجام شده است كه ايمني و سلامت سرنشينان حفظ شده باشد. براي حل مسئله بهينه‌سازي از يك روش بهينه‌سازي گسسته تاگوچي استفاده شده است. درنهايت حالت بهينه اين خودرو نسبت به حالت اوليه حدود 4.56 كيلوگرم سبك‌تر شده است.

196255

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر جواد مرزبان راد

مهندسي مكانيك- سازه و بدنه خودرو

دكتر ابوالفضل خلخالي