طراحي ساختارفضايي مدولار چندعملكردي، با استفاده از مدولارسازي سازه هاي گريدشل

كارشناسي ارشد

فضاهاي موقت، امروزه، كاربري هاي زيادي دارند، از جمله مي توان به مجموعه هاي تجاري (بازارهاي) موقت، اقامتگاه ها، فضاهاي آموزشي موقت، اسكان پس از سانحه و نظاير آن اشاره كرد. حال آن كه براي اين فضاها، معمولا يا از سازه هاي موقت و يا از ساده سازي سازه هاي دائمي استفاده مي شود. بنابراين در اين سازه ها طراحان، با چالش هاي گوناگوني مواجه هستند. از جمله مي توان به پايين بودن سرعت اجرا، هزينه هاي بالاي ساخت، عدم امكان واسازي و استفاده ي مجدد از قطعات مصرفي، لزوم هميشگي به كارگيري نيروهاي متخصص، عدم امكان جابجايي فضا، دشواري حمل و نقل مصالح، شكل پذيري بسيار محدود سازه، مسائل زيست محيطي، آلايندگي مصالح و ... اشاره كرد. تا به امروز عمده ترين و موثرترين راه حل براي چالش هاي فوق، طراحي مدولار بوده است. در اين پژوهش به دنبال عملي سازي ايده اي هستيم كه بتوان چالش هاي فوق را در طراحي يك ساختار فضايي با مدول هايي با مقياس كوچك پاسخ داد. مدول هايي كه به علت ابعاد كوچك و مصالح شان سبك هستند و حمل ونقل و نصب آن ها ساده است و به تجهيزات خاص و نيروهاي متخصص نياز ندارد. بنابراين هزينه هاي ساخت، جابه جايي و مونتاژ نيز كاسته شده است. هم چنين سبك بودن اعضا و اتصالات، موجب افزايش ايمني سازه در برابر زلزله نيز شده است. اين ساختارهاي فضايي سريع تر از ساختارهاي موجود اجرا مي شوند. هم چنين به علت ابعاد، هندسه و اتصالات خاص آن ها، قادر به خلق فرم هاي متنوع تري هستيم. به علاوه بهره بردار اين امكان را دارد تا به انتخاب خود از برخي امكانات خاص نظير تاسيسات روشنايي، تهويه، مبلمان و ... استفاده كند و يا با حذف آن ها از هزينه ها بكاهد. هم چنين به دليل استفاده از اتصالات خشك در ساخت بنا، امكان واسازي سازه و استفاده ي مجدد از آن در فضاهاي ديگر فراهم شده است كه موجب كاهش آلايندگي زيست محيطي سازه مي گردد. تمامي خصايص ذكر شده سبب مي شود تا اين ساختار فضايي قابليت استفاده در كاربري هاي مختلف را داشته باشد؛ زيرا انواع متفاوتي از فضاها، براي ساخت نمايشگاه ها و غرفه هاي سيار، اورژانس ها و بيمارستان هاي موقت، سايه بان ها، سرپناه ها، پناهگاه ها، فضاهاي آموزشي و فرهنگي چندمنظوره، مبلمان شهري، فضاهاي داخلي و... توسط اين ساختار فضايي قابليت اجرا دارند. در ابتدا مفاهيمي هم چون پيش ساخته سازي، طراحي مدولار و مزايا و معايب به كارگيري اين سيستم ها را بررسي مي شود تا مشخص شود، خصوصيات اين سيستم ها تا چه ميزان پاسخگوي معيارهاي طراحي ساختار فضايي پيشنهادي است. سپس به تحليل برخي از نمونه هاي مدولار طراحي شده پرداخته شده است تا مشخصاتي كه بيشترين انطباق را با معيارهاي طراحي مدولار دارند، استخراج شود. در نهايت نيز ساختارهايي فضايي، منطبق با مشخصات معين شده و جزئيات طراحي شده، براي كاربري هاي متنوع طراحي شده است. فضاهاي قابل اجرا با ساختار فضايي پيشنهادي، در 6 گروه دسته بندي مي شوند: سلول هاي فضايي واحد، سلول هاي فضايي تكثيرشونده، مجموعه هاي چندفضايي به هم پيوسته، فضاهاي يكپارچه ي بزرگ مقياس، فضاهاي مفصلي و گونه هاي الحاقي.

196123

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي معماري گرايش فناوري

دكتر عباس تركاشوند