بهينه‌سازي ارگونوميك سيستم‌هاي حمل دستي بار مبتني بر بومي‌سازي معادله تجديدنظرشده حمل بار نايوش

كارشناسي ارشد

فعاليت حمل بار، يكي از فعاليت‌هاي دستي رايج در واحدهاي صنعتي و خدماتي كشور است كه مسبب بسياري از اختلالات اسكلتي-عضلاني و كمردردهاي مرتبط با كار مي‌باشد؛ از طرفي امروزه به دليل شرايط نامناسب اقتصادي و تحريم‌هاي بين‌المللي، اتوماسيون‌سازي صنايع امري دشوار است، لذا بومي‌سازي روش‌هاي ارزيابي ريسك حمل دستي بار در راستاي كاهش هزينه‌هاي درماني، روزهاي كاري از دست رفته و ارتقاي بهره‌وري لازم و ضروري است. هدف اين تحقيق، بومي‌سازي معادله تجديدنظرشده حمل بار نايوش با استفاده از داده‌هاي آنتروپومتريكي و فيزيولوژيكي كارگران ايراني است. از روش تحقيق آزمايشگاهي در دو بخش براي استخراج داده‌هاي آنتروپومتريك و داده‌هاي قدرت ايزومتريك عضلاني استفاده شد. داوطلبين شامل 134 نفر (84 پسر و 50 دختر) از دانشجويان دانشكده مهندسي صنايع دانشگاه علم و صنعت ايران بودند. با استفاده از روش تحقيق مروري، داده‌هاي ضربان قلب حين استراحت كارگران ايراني بدست آمد. از روش تحقيق آماري براي تجزيه و تحليل داده‌ها با نرم افزار ميني‌تب استفاده شد و نتايج بر روي يك مطالعه موردي پياده‌سازي شد. طبق معادله اصلاح شده حمل بار نايوش براي كارگران ايراني، معادله فاكتور ارتفاع محل بلند كردن بار به صورت VM=1-0.0201|V-108| اصلاح گرديد. جنسيت و شاخص فيزيولوژيكي ضربان قلب به عنوان دو فاكتور جديد به معادله اضافه شدند. همچنين پيشنهاد گرديد تا نوار نقاله‌ها در واحدهاي صنعتي در محدوده بهينه 98 تا 113 سانتي‌متر از سطح زمين طراحي شوند. نهايتاً معادله اصلاح شده در بخش انبار يك شركت پياده شد و نتايج ارزيابي ريسك بهتر از نتايج معادله حمل بار نايوش بود.

196112

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر احمد ماكوئي

مهندسي صنايع- گرايش بهينه سازي سيستم ها

دكتر روزبه قوسي و دكتر حسن صادقي نائيني