استخراج ديكلوفناك از نمونه آبي به روش ميكرواستخراج مايع مايع پخشي

كارشناسي ارشد

در سال‌هاي اخير، ديكلوفناك به‌عنوان دسته جديدي از تركيبات دارويي آلوده‌كننده آب، توجه زيادي را به خود جلب كرده است؛ بنابراين انتخاب يك روش مناسب براي جداسازي اين تركيب از محيط‌هاي آبي، بسيار مهم است. از بين روش¬هاي جداسازي، روش ميكرو استخراج مايع مايع پخشي از جايگاه ارزشمندي برخوردار است. اين سيستم شامل سه جزء حلال استخراجي، حلال پراكنده و نمونه است. اين روش به دليل مصرف كم حلال آلي استخراج‌كننده روزبه‌روز در حال گسترش بيشتر است. در اين روش پارامترهاي مختلفي از جمله زمان استخراج، pH نمونه، قدرت يوني نمونه و ... تأثيرگذار است. در اين مطالعه استخراج حلالي ديكلوفناك با استفاده از سامانه¬هاي ميكرو استخراج مايع - مايع پخشي با استفاده از استخراج¬كننده آنيوني تترا-ان-بوتيل آمونيوم برومايد (TBB)انجام شده است. بدين منظور جهت كاهش تعداد آزمايش‌ها و تعيين شرايط بهينه استخراج، طراحي آزمايش به روش سطح پاسخ صورت‌گرفته و به بررسي تأثير تكي و هم‌زمان پارامترهاي عملياتي شامل غلظت استخراج‌كننده، غلظت اوليه فاز آبي و زمان اقامت بر روي ميزان استخراج ديكلوفناك پرداخته شد. در اين راستا ميزان غلظت استخراج‌كننده 0.01مولار، غلظت اوليه فاز آبي برابرmg/L 20، سرعت سانتريفيوژrpm 4000 و زمان اقامت برابر 8 به عنوان شرايط بهينه عملياتي به‌دست آمد. در شرايط عملياتي بهينه، ميزان استخراج ديكلوفناك از فاز آبي برابر 91/77‌% حاصل شد. همچنين نسبت دبي‌هاي دوفاز آبي و آلي با توجه به نتايج به‌دست آمده در نسبت دبي برابر1:9 بررسي شد.

196065

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شيمي - گرايش طراحي فرآيند

جناب آقاي دكتر احمد رهبر