كارشناسي ارشد

خطوط لوله حامل سيال با تمركز بر خطوط لوله واقع در صنايع پتروشيمي و پالايشگاهي كه اغلب حامل مايعات يا گازها با خواص گاهاً سمي در فشار و دماي بالا مي باشند، تحت عوامل مختلف داخلي يا محيطي تحت تحريك و ارتعاش قرار مي گيرند. در صورت عدم كنترل و كاهش ارتعاشات، خطوط لوله در معرض واماندگي قرار خواهند داشت كه عموماً به صورت شكستگي لوله از محل خطوط جوش و يا تخريب نگه دارنده ها روي مي دهد. در تحقيق پيش رو روش هاي مهار ارتعاشات خطوط لوله كه عمدتاً مبتني بر طراحي و تعبيه اتلافگرها مي باشند مطالعه شده اند . بدين منظور پس از بيان اهميت موضوع، معرفي ادبيات حوزه مطالعه و مروري بر مهمترين تحقيقات انجام شده، به معرفي روشي براي كنترل و كاهش ارتعاشات خطوط لوله پرداخته شده است. روش مطرح شده با بهره گيري از مزاياي رويكرد كنترل غيرفعال به كاهش ارتعاشات اجباري لوله ناشي از تحريك خارجي مي پردازد. با فرض قراردادن جداساز ارتعاشي به عنوان تكيه گاه خط لوله، رفتار سيستم در پاسخ به تحريك فونداسيون شبيه سازي شد. سپس يك مدل آزمايشگاهي از جداساز طراحي و ساخته شد. نتايج شبيه سازي ها نشان مي دهد كه جداساز با سفتي نزديك به صفر مي تواند با شروع از فركانس هاي كوچك به خوبي خط لوله را از ارتعاشات فونداسيون مصون دارد.

196042

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مجيد رجبي