طراحي ساختمان‌هاي پاسخگو به محيط بر اساس آسايش حرارتي كاربر (طراحي مسكن براي بوميان ناحيه‌ي استوايي مهاجرت كرده به شهر Winnipeg كانادا)

ارشد

امروزه پرداختن به محدوده آسايش حرارتي افراد به جهت تأثير مطلوبي كه بر سلامت رواني، فيزيكي، اقتصاد و محيط زيست دارد، به صورت يك ضرورت درآمده و در همين راستا تلاش‌هاي بسياري براي مشخص كردن محدوده آسايش حرارتي افراد در سراسر دنيا انجام گرفته است. در حاليكه غالب تحقيقات در صدد مشخص كردن محدوده آسايش حرارتي در بستر اقليم تكاملي افراد بر آمده اند، اما كمتر به اين موضوع پرداخته شده كه اگر اين بستر به يكباره بنا به دلايل، تغيير اقليم و مخصوصا مهاجرت دچار تغيير شود چه اتفاقي براي آسايش حرارتي افراد خواهد افتاد؟ افراد بومي هر اقليم طي هزاران سال كنش‌ و واكنش‌هاي تكاملي با محيط زيستشان و در نتيجه انتخاب طبيعي واجد ويژگي‌هاي منحصر به فرد فيزيكي، رفتاري و تكنولوژيك متناسب با آن اقليم گشته‌اند. از همين روست كه افراد در اقليم‌هاي مختلف محدوده‌هاي آسايشي متفاوتي دارند و بوميان مناطق گرم‌تر محدوده‌هاي بالاتر آسايش حرارتي و بوميان مناطق سرد‌تر محدوده‌هاي آسايش حرارتي پايين‌تري دارند. هدف اين تحقيق بررسي امكان وارد شدن تنش حرارتي و در نتيجه صدمات فيزيكي و رواني ناشي از آن بخاطر مهاجرت و تغيير اقليم به فرد مي باشد. و در نهايت بررسي مي‌كند كه معماري چگونه مي‌تواند براي جلوگيري از آسيب‌هاي احتمالي به كار گرفته شود. بنا‌بر ماهيت پژوهش اقدام به مطالعه پيشينه تحقيق نه تنها در معماري بلكه در علوم فيزيولوژي، زيست شناسي و تكامل شناسي صورت گرفت كه بر اساس آنها مولفه‌هاي تأثيرگذار بر آسايش حرارتي مشخص گرديدند. كليه مولفه‌هاي مهم و تاثير گذار بر آسايش حرارتي در قالب پرسشنامه‌اي اينترنتي (از جامعه هدف ايرانيان مهاجرت كرده به شهر بسيار سرد وينيپگ در كشور كانادا) با هدف بررسي وجود يا عدم وجود تنش احتمالي طرح گرديدند. پاسخ‌ها بواسطه نرم افزار spss مورد ارزيابي توصيفي و تحليلي قرار گرفت و با كنترل مجموعه رفتارهاي بروز يافته مشخص گرديد كه افراد در شرايط بهينه آسايش حرارتي قرار ندارند و تحت تنش حرارتي مجبور به ادامه زندگي خود مي‌باشند. در مرحله‌ي آخر اقدام به ارايه راه حل‌هايي معمارانه در جهت رفع تنش‌هاي وارده به عمل آمد. رويكرد اصلي طراحي بر مبناي دريافت حداكثري تابش خورشد و هدر رفت حداقلي گرما، افزايش رطوبت محيط و افزايش دريافت نور طبيعي در ساختمان بنا نهاده شد. به گونه‌اي كه در مرحله‌ي اول، اصول اصلي طراحي شامل: تناسبات پلان، كاهش نسبت سطح به حجم ساختمان، جهت گيري ساختمان، نوع و مقدار شيشه جداره‌ي جنوبي، هندسه ساختمان، جانمايي پلان و در مرحله دوم استفاده از سامانه‌هاي ايستا شامل تعبيه گلخانه و پوسته دوجداره مورد استفاده قرار گرفت. انجام مراحل فوق، منجر به طراحي مجتمع مسكوني‌اي شامل دو بلوك شد كه حدود80٪ نسبت به نمونه اوليه صرفه جويي انرژي بيشتري دارد.

196033

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي معماري گرايش پايدار

دكتر محسن فيضي- دكتر فاطمه مهديزاده سراج