تأثير متغيرهاي سياستي بر تحولات فقر در استان سيستان و بلوچستان طي سال‌هاي 1395-1370

كارشناسي ارشد

جهت گيري برنامه يزان اقتصادي كشورهاي مختلف در طول دو دهه اخير، از رشد سريع اقتصادي به توسعه انساني، كاهش فقر و نابرابري معطوف شده است و اين موضوعات دغدغه اصلي در برنامه¬هاي توسعه كشورهاي مختلف است. با توجه به اهميت موضوع كاهش فقر و نابرابري، در پژوهش حاضر سعي شده به بررسي تأثير مخارج دولتي بر فقر در استان سيستان و بلوچستان و استان هاي همجوار آن و نيز استان تهران طي سال هاي 1370 تا 1395پرداخته شود و از اين طريق مقايسه اي ميان اين استان ها در زمينه مذكور صورت گيرد. پژوهش حاضر بر مبناي ماهيت و روش، توصيفي-همبستگي بوده و در اين راستا تلاش شده با كمك روش حداقل مربعات معمولي و نيز داده هاي تابلويي و با استفاده از داده هاي مركز آمار كشور به اهداف پژوهش دست يافت. نتايج حاصل از پژوهش نشان دهنده تأثير مثبت متغيرهاي سياستي دولت بر وضعيت فقر در استان سيستان و بلوچستان مي باشد. درواقع افزايش بودجه عمراني و مخارج آموزشي و بهداشتي هر دو موجب كاهش و بهبود وضعيت فقر در اين استان شده است. همچنين، فقر در استان هاي هم جوار استان سيستان و بلوچستان با مخارج آموزشي و بهداشتي وبودجه عمراني رابطه معكوس دارد و با افزايش اين متغير سياستي وضعيت فقر در اين استان ها بهبود يافته است. از طرفي، وضعيت فقر در استان تهران با افزايش اين متغيرهاي سياستي نه تنها بهبود نيافته بلكه بدتر نيز شده است. درواقع در استان سيستان و بلوچستان و استان هاي هم جوار آن به نسبت استان تهران نيز وضعيت فقر بهبود يافته است.

195987

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتراصغر ابوالحسني هستياني

توسعه اقتصادي و برنامه ريزي

دكترعطاء الله رفيعي آتاني