طراحي واحد همسايگي در منطقه 11 تهران با استفاده از الگوي مسكن با توجه به شيوه زندگي در گذر زمان

كارشناسي ارشد

محققان مسكن را بيش از نياز انسان به سر پناه مي دانند و اعتقاد دارند كه از جمله مسائل اصلي موثر بر شكل و فرم آن فرهنگ است.اما از آنجايي كه خود فرهنگ مفهومي پيچيده و بسيار عام مي باشد،نياز به آن است كه به مولفه هايي قابل سنجش و اندازه گيري بسط پيدا كند.سبك زندگي مفهومي است كه تا حد زيادي به وسيله آن ميتوان رابطه ميان فرهنگ و مسكن را مورد مطالعه قرار داد. دگرگوني سبك زندگي در طول دوره هاي تاريخي مختلف و ارتباط مستقيمي كه ميان آن با كالبد و فرم مسكن وجود دارد،امكان مطالعه و بررسي سير تاثير آن بر خانه را در دوره هاي مختلف فراهم مي كند.در اين طرح تحقيق به دنبال يافتن سير الگوي تغيير مسكن تهران از طريق مطالعه سير تغيير تحول سبك زندگي هستيم تا نشان دهيم كه ناديده انگاشتن مطالعات فرهنگي و مردم شناسانه در سال هاي اخير باعث كاهش و افت كيفيت مسكن شده است. بدين منظور و براي روش تحقيق،شيوه توصيفي-تحليلي به كار گرفته شده است.كه در مرحله اول شامل مطالعات كتابخانه اي براي به دست آوردن ادبيات موضوع(فصل دوم) و مطالعات ميداني براي برداشت نمونه هاي موجود در شهر تهران كه شامل خانه هايي در دوره هاي قاجار،پهلوي اول،پهلوي دوم،اوايل انقلاب و معاصر متاخر است(فصل چهارم) استفاده شده است. سپس خانه هاي هر دوره بر اساس مصاحبه و پرسشنامه هايي كه از طريق ساكنين آنها براي به دست آوردن سبك زندگي انجام شده اند،انطباق كالبدي پيدا كرده اند،تا نحوه تاثير سبك زندگي بر آنها معلوم گردد. در آخر و به منظور نتيجه گيري تمامي اين خانه هاي كنار هم قرار گرفته اند تا يكبار از طريق تحليل هاي كالبدي و يكبار ديگر از طريق تحليل هاي مبتني بر سبك زندگي سير تغييرات تاريخي آنها معلوم شود.نتايج نشان مي دهد كه دگرگوني سبك زندگي ارتباط مستقيمي و قابل مشاهده اي بر كالبد خانه گذاشته است و عدم شناخت و مطالعات كافي بر اين زمينه باعث شده كه در دوره هاي متاخر تر خانه ها چنان كه بايد براي كاربران خود مناسب نباشند.

195953

دانشگاه علم و صنعت ايران

سعيد نوروزيان

مهندسي معماري - مسكن

سيد عباس آقا يزدان فر