طراحي شبكه اتوبوسراني گردشگري، مطالعه موردي شهر شيراز

كارشناسي ارشد

شهر شيراز مركز استان فارس به دليل تعدد و قدمت آثار تاريخي و جاذبه‌هاي گردشگري يكي از مهم‌ترين قطب‌هاي گردشگري ايران است. در اين شهر به دليل جذب بالاي گردشگران ايراني و خارجي براي توسعه گردشگري و به‌منظور كاستن از مشكلات در مسيرهاي دسترسي به جاذبه‌هاي گردشگري ضرورت دارد زيرساخت مناسب، شامل مسير اتوبوسراني گردشگري ايجاد شود. با توجه به اهميت طراحي مسير گردشگري براي شهرهاي گردشگر پذير، نياز به انجام مطالعاتي در اين زمينه وجود دارد. در اين پژوهش براي طراحي مسير گردشگري، الگوريتم حل مطابق با مسئله ارائه‌شده است. اين مطالعه بر روي شهر شيراز انجام‌شده و به طراحي مسير گردشگري در شهر شيراز پرداخته است. براي طراحي مسير اتوبوس گردشگري يك مسئله بهينه‌سازي ارائه‌شده كه در آن پوشش تقاضا حداكثر شده و زمان سفر حداقل مي‌گردد. در راستاي حل مسئله با استفاده از روش شمارش كامل براي طراحي مسير گردشگري دو الگوريتم، توليد مسير و انتخاب مسير بهينه ارائه‌شده است. در الگوريتم توليد مسير، كليه مسيرهاي ممكن توليد‌شده و در ادامه با استفاده از الگوريتم انتخاب مسير بهينه، مسيرهايي كه در مرحله قبل توليدشده را بر اساس تابع هدف و نسبت فايده به هزينه مقايسه نموده و بهترين مسير انتخاب مي‌شود. در اين روش كليه حالات ممكن براي بدست آوردن جواب بهينه بررسي گرديده و بر اساس محدوديت‌هاي در نظر گرفته‌شده جواب بهينه‌ كلي را بدست مي‌آورد. مسير با 8 ايستگاه به طول 13.7 كيلومتر و با ميزان 30.34 درصد پوشش تقاضا به‌عنوان مسير بهينه در نظر گرفته‌شده است. درنهايت تحليل حساسيتي بر روي ميزان تقاضاي گردشگران صورت گرفته تا بتوان تأثير اين تغييرات را بر روي نتايج بدست آمده بررسي كرد.

195893

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي عمران گرايش حمل‌ونقل

دكتر افشين شريعت مهيمني