طراحي يك سلول فضايي چند عملكردي با استفاده از ساختار‌هاي ماژولار پيش‌ساخته

كارشناسي ارشد

پس از انقلاب صنعتي و دگرگوني فرهنگي و اجتماعي در شيوه‌ي زندگي افراد و به وجودآمدن نيازهاي جديد، ديگر روش‌هاي قبلي ساخت، جوابگوي نياز انسان نبودند. از سوي ديگر در معماري مجموعه‌هاي مختلفي متشكل از فضاهاي تك‌سلولي وجود دارند، كه اغلب به دليل موقتي بودن داراي يك سري ويژگي‌هايي عبارت‌اند از: امكان برپايي و برچيدن در زمان كوتاه، حمل و نصب آسان و ارزان قيمت و ... هستند. پس به منظور پاسخ گويي به نيازهاي در حال تغيير افراد و وجود چنين كاربري‌هايي در معماري به رغم اين كه راه حل‌هاي بسياري در كشورهاي ديگر به طور گسترده پيشنهاد شده است، ولي در كشور ما به ميزان قابل توجهي ناآشنا و بعضاً كاستي‌هايي در ارتباط با اين راه حل ها وجود دارد.به عنوان مثال اكثراً حس موقتي بودن را مي‌دهند، قابليت انطباق با كاربري‌هاي مختلف را ندارند، شكل‌پذير نيستند، زمان زيادي براي مونتاژ و يا واسازي آن صرف مي‌شود، قابليت حمل و برپاسازي در موقعيت‌هاي مختلف توسط افراد غير ماهر را ندارند، به محيط زيست آسيب وارد مي‌كنند، و يا حتي با داشتن شرايط قبل ممكن است هزينه زيادي صرف آن‌ها شده باشد. يكي از اين راهكارهاي شناخته شده مدولار سازي است. ساختارهاي مدولار داراي قابليتي هستند كه به واسطه‌ي آنها، كاربران مي‌توانند ساختار‌هاي متنوع تر، با امكان برپايي و برچيدن در زمان كوتاه، حمل و نصب آسان و ارزان تر و با قابليت توسعه پذيري بالاتر توليد كنند. در اكثر ساختار هاي مدولار قطعات از پيش طراحي و توليد شده اند، اما اين پيش ساختگي منجر به محدويت در ايجاد ساختارهاي متنوع نمي‌گردد هدف از انجام اين پژوهش يافتن ويژگي‌ها و خلاء‌هاي موجود درزمينه‌ي ساختار‌هاي ماژولار موجود و برطرف كردن آن در طراحي حاضر است. به اين منظور ابتدا چند نمونه از اين ساختار‌هاي موجود را تحليل و بررسي خواهيم كرد و سپس با استفاده از ويژگي‌هاي استخراج شده و خلاء‌هاي موجود به طراحي چند نمونه از اين فضا‌هاي تك سلولي خواهيم پرداخت.

195801

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي معماري

دكتر عباس تركلشوند