تحليل تأثير نسبت زمان مكش به دمش بر ميدان جريان و انتقال حرارت حاصل از جت مصنوعي برخوردي

كارشناسي ارشد

جت مصنوعي سيستمي جديد براي كاربردهاي متنوع صنعتي است كه به دليل مزايايي مانند نياز نداشتن به منبع تامين سيال خارجي و اندازه كوچك، توجه پژوهشگران را به خود اختصاص داده است. هدف از پايان نامه‌ي حاضر، تحليل تأثير نسبت زمان مكش به دمش (پارامتر K) بر ميدان جريان و انتقال حرارت جت مصنوعي برخوردي است. شبيه سازي جت مصنوعي در دو بخش جت مصنوعي در محيط ساكن و جت مصنوعي برخوردي در محيط ساكن انجام شده است. در بخش اول، تحليل تاثير پارامتر K در محدوده‌ي (0.5,5) بر ميدان جريان جت مصنوعي در محيط ساكن انجام شده است. نتايج شبيه سازي نشان داده اند كه با افزايش پارامتر K، مومنتوم جريان در مرحله‌ي دمش افزايش مي‌يابد. در بخش دوم، تاثير پارامتر K بر ميدان جريان و انتقال حرارت جت مصنوعي برخوردي در محيط ساكن مورد مطالعه قرار گرفته است. در ابتدا نتايج حل عددي با داده­ هاي آزمايشگاهي موجود مقايسه شده‌اند و نشان داده شده است كه نتايج حل عددي با استفاده از مدل آشفتگي v2-f دقت بيشتري نسبت به نتايج حاصل از مدل آشفتگي SST/ kw در پيش بيني انتقال حرارت دارد. در ادامه كار، تاثير پارامتر K بر ميدان جريان و انتقال حرارت در محدوده‌ي (0.5,5) مطالعه شده است. نتايج شبيه سازي عددي نشان مي‌دهند كه با افزايش اين پارامتر، اندازه گردابه‌هاي برخوردي و طول كورس جت مصنوعي(L0) زياد مي‌شود. عدد ناسلت محلي متوسط زماني با افزايش پارامترK در محدوده‌ي (1,5) و همچنين با كاهش پارامتر K در محدوده‌ي (0.75,5) پس از تشكيل گردابه‌ها بر روي صفحه‌ي برخوردي، زياد مي‌شود. به علاوه، عدد ناسلت متوسط زماني نقطه‌ي سكون با زياد شدن پارامتر K در محدوده‌ي (1,3) كم مي‌شود و با افزايش K در محدوده‌ي (3,5) زياد مي‌شود. با ازدياد پارامتر K، استقلال اعداد ناسلت محلي لحظه‌اي نسبت به زمان كم مي‌شود.

195771

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مكانيك

دكتر فرزاد بازديدي طهراني