بررسي رابطه ميان بازي وارسازي و ارتقاء سطح آموزش در مدارس

كارشناسي ارشد

پژوهشگران در حوزه‌ي آموزش و پرورش، ارزش‌هاي والاي «تعاملي بودن محيط‌هاي آموزشي» را پيوسته مطرح و بر آن تأكيد كرده‌اند. اين محيط‌ها شامل موقعيت‌هايي هستند كه در آن‌ها دانش آموزان به‌جاي اينكه گيرندگان غيرفعال اطلاعات از منابع آموزشي باشند، خود به‌طور مستقيم در فرايند يادگيري شركت فعالانه دارند. يكي از روش‌هايي كه موجب تعاملي‌تر شدن محيط‌هاي آموزشي مي‌شود و همچنين ايجاد رغبت و انگيزش در فراگيري مي‌كند، بازي وارسازي است كه در بطن خود، داراي هدف آموزشي است؛ يعني انتقال نكته‌اي خاص، برجسته كردن قابليت‌هاي ويژه با تعميق مهارت‌ها. به بياني ديگر بازي وارسازي در عين اين كه وسيله‌ي سرگرمي است، جنبه آموزندگي و سازندگي نيز دارد. به همين دليل اين باور وجود دارد كه هرگونه مطالب آموزشي و تربيتي را بايد به گونه بازي وارسازي شده به دانش آموزان آموخت. در تحقيق حاضر، تأثير مكانيك‌هاي مختلف بازي وارسازي بر مؤلفه‌هاي مختلف آموزش در مدارس دخترانه و پسرانه مورد سنجش قرار گرفته است. براي اين منظور، ابتدا مؤلفه‌هاي مختلف آموزش و شاخص‌هاي مربوط به آن‌ها از طريق جلسات مصاحبه و توفان فكري شناسايي شده و سپس طي جلساتي ديگر؛ مكانيك‌هاي بازي وارسازي مؤثر برگرفته از چارچوب اُكتاليسيس استخراج شده است. هم چنين به بررسي رابطه ميان بعدهاي شخصيتي و ميزان رضايت آن‌ها از مكانيك‌هاي بازي وارسازي در هر مؤلفه نيز پرداخته شده است. براي محاسبه امتياز گروه‌هاي شخصيتي پنج‌گانه، از نسخه استاندارد ده پرسشي پرسش نامه BFI استفاده شده است. درنهايت تعداد 305 پرسشنامه با مقياس ليكرت پنج‌گانه بين دانش آموزان متوسطه اول پايه نهم و همچنين تعداد 202 پرسشنامه با مقياس ليكرت پنج‌گانه بين دانش آموزان متوسطه دوم پايه دوازدهم- رياضي فيزيك پخش گرديده است. تحليل آماري پرسشنامه‌ها از طريق نرم افزار SPSS 26 و LISRE 8.80 صورت گرفته است. نتايج اين تحقيق مي‌تواند به‌عنوان اولين قدم در بهبود سطح آموزشي دانش آموزان در مدارس كشور مورد استفاده قرار گيرد.

195757

دانشگاه علم و صنعت ايران

محمدرضا رسولي

مهندسي فناوري اطلاعات- تجارت الكترونيكي

محمد فتحيان