ارتقاء همسونهي تداخل و مطالعه آن در بستر شبكه هاي نا متجانس

دكتري

با افزايش حجم داده مبادله شده در شبكه هاي مخابراتي، تداخل در اين سيستم عامل محدود-كننده اي شده است و براي داشتن عملكرد بهينه، در نظر داشتن ظرفيت يك سلول به تنهايي كافي نخواهد بود. همسونهي تداخل به عنوان يك روش مشاركتي جهت مديريت تداخل در سال هاي اخيرا بسيار مورد توجه قرار گرفته است. همسونهي تداخل يك روش بهينه از جهت درجه آزادي است يعني اگر نسبت توان سيگنال به نويز بالا باشد مي توان به ظرفيت كانال تداخلي دست يافت. اما همسونهي تداخل در هر شبكه با هر تعداد فرستنده و گيرنده و هر تعداد آنتني تحقق پذير نخواهد بود. در اين رساله تحقق پذيري همسونهي تداخل مورد بررسي قرار گرفته است و به رفع موانع اعمال همسونهي تداخل در دنياي واقعي از جمله مشكلات ناشي از تحقق پذيري، پيچيدگي اعمال همسونهي و سربار بالا در صورت وجود تعداد كاربر زياد در سيستم هاي سيار به ويژه شبكه هاي نامتجانس پرداخته شده است. از اقدامات انجام شده، خوشه بندي سلول هاي كوچك موجود در سيستم است كه تعداد بالاي آن ها تحقق پذيري همسونهي تداخل را نقض مي كنند و با استفاده از تخصيص توان به روش آب بستن ، مجموع نرخ دريافتي سيستم افزايش داده شد. طرح ديگري پيشنهاد داده شد تا با تخمين تداخل هاي بين خوشه اي در حد امكان بار مديريت تداخل را از همسونهي تداخل كم نمايد. در الگوريتم ديگري، با استفاده از الگوريتم برنامه ريزي پيشنهادي و خوشه بندي، مجموع نرخ دريافتي به ميزان قابل توجهي افزايش يافت. با پيشنهاد طرح جديد، تعداد كاربران مورد نياز در بهترين طرح همسونهي فرصت طلبانه كه يك طرح بدون موانع پياده سازي موجود در طرح كلي همسونهي تداخل است به ميزان راديكال برابر كاهش يافت چرا كه برخلاف روش هاي موجود قبلي كه درصدد كاهش تداخل هستند، طرح پيشنهادي درصدد افزايش توان سيگنال مطلوب به همراه كاهش تداخل است. همچنين براي اولين بار همسونهي فرصت طلبانه در شبكه هاي نامتجانس مورد بررسي قرار گرفت. كليه طرح هاي پيشنهادي در اين رساله شبيه سازي شد كه مؤيد نتايج تئوري بدست آمده هستند.

195451

دانشگاه علم و صنعت ايران

مخابرات سيستم

دكتر ابوالفضل فلاحتي