عنوان
حذف آلاينده آلي با استفاده از فرايند اشعه ماوراءبنفش و هيدروژنپراكسيد در راكتور مارپيچي
نويسنده اصلي
امين وطن پور ازغندي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
با افزايش تأثير فعاليتهاي انساني، انواع مواد شيميايي آلي مصنوعي از طريق فاضلابها انتشار پيداكردهاند. با توجه به اثرات زيانبار زيست محيطي و بهداشتي اين آلايندهها، حذف آنها از محيط آب و فاضلاب با استفاده از فرايندهاي مناسب ضروري است. اگرچه روشهاي مختلفي براي حذف آلاينده¬هاي آلي از محيط آب و فاضلاب توسعه يافته اما فرايندهاي شيميايي عموماً به دليل سرعت بالاي واكنش¬ها، بيشتر مورد توجه قرارگرفتهاند. از ميان فرايندهاي شيميايي مختلف، فرايند اكسيداسيون پيشرفته فتوشيميايي با استفاده از نور ماوراي بنفش (UV) و هيدروژنپراكسيد (H2O2) يك فناوري كاملاً مناسب براي تصفيه آب و فاضلاب شناختهشده است. مزيت اصلي استفاده از UV/H2O2 براي سامانههاي آب و فاضلاب اين است كه تابش UV ميتواند بهطور همزمان به اكسيد و نيز ضدعفونيآلايندههاي آلي كمك كند. در اين پژوهش فتوراكتوري با استفاده از لامپ UVC 16 واتي ساختهشده است كه داخل اين راكتور جريان مارپيچ تشكيل مي¬شود. با استفاده از اين سيستم، پديدهسيالاتي به همراه فرايند UV/H2O2، حذف آلاينده آلي متيلاورانژ بررسي شد و مقادير بهينه عوامل مؤثر در حذف اين آلاينده (دبي، غلظت اوليه آلاينده و غلظت هيدروژنپراكسيد) با روش سطح پاسخ محاسبهشد. در انتها مقايسه¬اي بين راندمان حذف آلاينده در دوحالت راكتور بدون تيغه مارپيچ و با تيغه مارپيچ با مقايسه ثابت سينتيكي شبه مرتبه اول، طيف جذبي و درصد TOC حذفشده در اين دو حالت انجام شد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه مقادير بهينه پارامترها براي رسيدن به حذف 5/99 درصدي متيلاورانژ در دبي 2/22 ليتر بر دقيقه، غلظت اوليه آلاينده 5/30 ميلي¬گرم بر ليتر و در غلظت هيدروژنپراكسيد 7/1722 ميلي¬گرم بر ليتر است. اعتبار¬سنجي شرايط بهينه توسط نرمافزار پيشبينيشده نشان داد كه تطابق بسيار خوبي بين داده¬هاي تجربي و داده¬هاي شرايط بهينه ارائهشده توسط مدل وجود داشت. استفاده از ارزيابي¬هاي MSE، RMSE، MAE، R و R2 مدل سينتيكي شبه مرتبه اول بهترين مطابقت براي تخريب آلاينده رنگي متيلاورانژ دارد. همچنين مشاهده شد كه ثابت سينتيكي شبه مرتبه اول در حالت با تيغه 2442/0〖min〗^(-1) و در حالت بدون تيغه 1487/0〖min〗^(-1) است و پيك طيف جذبي در زمان 20 دقيقه در حالت بدون تيغه بالاتر از پيك طيف جذبي با تيغه قرار مي¬گيرد و در آخر راندمان حذف TOC راكتور با تيغه 6/92 درصد و راكتور بدون تيغه 43/89 درصد به دست آمد كه اين نتايج نشاندهنده عملكرد بهتر راكتور مارپيچ در فرايند UV/H2O2 در حذف متيلاورانژ بود.
شماره ركورد
195377
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
محيط زيست
استاد راهنما
دكتر مريم حسني زنوزي