بهينه سازي سبد سهام مبتني بر سنجه هاي ريسك با استفاده از تكنيك هاي اقتصادسنجي سري هاي زماني

كارشناسي ارشد

عمده¬ترين مسئله¬اي كه سرمايه¬گذاران با آن مواجه هستند، تصميم¬گيري جهت انتخاب سهام مناسب و تشكيل سبد بهينه سرمايه¬گذاري مي¬باشد. يك انتخاب مناسب علاوه بر اطمينان خاطر سرمايه¬گذار، سبب رونق و كارايي بازار نيز مي¬شود. ريسك و بازدهي دو عنصر كليدي در مسائل بهينه¬سازي سبد سهام هستند و تعادل بين اين دو منجر به ايجاد يك پرتفو بهينه مي¬شود. معيارها و سنجه¬هاي مختلفي براي سنجش ريسك وجود دارد كه هر كدام نگرش خاصي را نسبت به ريسك بيان مي¬كند. در اين پژوهش از سنجه Glue VaR براي محاسبه ريسك استفاده مي¬شود. اين سنجه يك تركيب خطي از دو سنجه VaR و CVaR مي¬باشد كه با در نظر گرفتن ميزان ريسك¬پذيري فرد، مي¬تواند چشم¬ا¬نداز مناسبي را در مديريت ريسك ارائه دهد. روش-هاي رايجي براي تخمين اين دو سنجه وجود دارد. هرچه شناخت ما از داده¬ها بيشتر باشد و بتوانيم از مدل-هايي استفاده كنيم كه ويژگي داده¬ها را بهتر لحاظ مي¬كند، تخمين اين سنجه¬ها نيز دقيق¬تر مي¬شود. در اين پژوهش از روش GJR GARCH-EVT-Copula براي تخمين سنجه¬هاي VaR و CVaR استفاده شده¬است. به كار بردن مدل¬هاي خانواده گارچ خاصيت خوشه¬اي بودن داده¬ها را نشان مي¬دهد. دنباله پهن بودن توزيع يكي ديگر از ويژگي¬هاي كليدي داده¬هاي مالي است كه با استفاده از نظريه ارزش فرين بر روي باقيمانده¬هاي مدل گارچ، لحاظ شده و برآورد دقيقي از توزيع دنباله¬ها ارائه مي¬دهد. تابع كاپولا نيز ساختار وابستگي را به بهترين شكل محاسبه مي¬كند. در نهايت تلفيق اين رويكرد با مدل بهينه¬سازي سبد سهام منجر به ارائه اوزان بهينه براي سرمايه¬گذاري مي¬شود. همچنين استفاده از محدوديت¬هاي عملي در مدل بهينه¬سازي، مسئله را تا حد امكان به دنياي واقعي نزديك¬تر كرده¬است. مدل مطرح شده بر روي هفت سهم از بازار بورس اوراق¬بهادار تهران با قدرت نقدشوندگي بالا و در طي سه دوره پياده¬سازي شده¬است و نتايج اين پژوهش و مقايسه آن با ساير مدل¬ها نشان مي¬دهد اين مدل عملكرد بهتري نسبت به ساير مدل¬ها داشته و در يك سطح ريسك متوسط، بازدهي بيشتري ايجاد مي¬كند.

195369

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمد علي رستگار سرخه

بهينه‌سازي سيستم‌ها

دكتر سعيد ميرزا محمدي