بررسي نقص هم‌زمان بر روي ناپايداري قدامي مفصل گلنوهيومرال

كارشناسي ارشد

در اين تحقيق پايداري قدامي مفصل گلنوهيومرال بر اساس نسبت پايداري شانه مورد بررسي قرار گرفته شده‌ است. مفصل گلنوهيومرال كه از دو استخوان گلنوييد و هيومرال تشكيل شده ‌است به علت‌هاي متفاوتي مي‌توانند دچار آسيب استخواني شوند. بررسي نقص هم‌زمان گلنوييد برابر با 10%، 20%و 30% از عرض آن و نقص هيومرال متناسب با 6%، 19%، 31%و 44% از سر آن در نرم افزار تري متيك و آباكوس مدل‌سازي و در چهار مدل نقص هم‌زمان دسته‌بندي شده‌اند. مدل‌سازي مفصل به كمك تحليل المان محدود و توسط عكس‌هاي سي‌تي اسكن و همچنين توسط مدل‌سازي عددي براي مقايسه نتايج انجام شده است. نيروهاي متفاوتي مي‌تواند باعث دررفتگي شانه شود. چهار مدل بدست آمده پس از اعمال آسيب، تحت نيروي انتقالي در جهت ساعت 2، 3، 4و 5 قرار گرفته‌ و نسبت پايداري مدل‌ها با توجه به نقطه‌ي دررفتگي شانه محاسبه شده است. افزايش نقص موجود در استخوان‌هاي گلنوييد و هيومرال ناپايداري را در اين مفصل افزايش مي‌دهد و اين مقدار ناپايداري، از نقص تنهاي اين استخوان‌ها بيشتر است و دررفتگي را محتمل‌تر مي‌كند. طبق تحقيق جاري كمترين مقدار نسبت پايداري در هنگامي است كه نيروي انتقالي در جهت ساعت5 به مفصل وارد شود و در نيروي انتقالي كم‌تري مفصل دچار دررفتگي مي‌شود.

195303

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي پزشكي - بيومكانيك

دكتر حق پناهي