تأثيركاربرد ميراگر جرمي فعال بر روي نمودار زمان – دوام ساختمان هاي بلند مرتبه

كارشناسي ارشد

امروزه طراحي سازه‌ به سمت طراحي براساس سطح عملكرد پيش مي‌رود طراحي براساس عملكرد‌‌، مستلزم آناليزهاي طولاني و مكرر ديناميكي مي‌باشد. روش زمان دوام يك روش ديناميكي نوين‌ كه بر مبناي تحليل تاريخچه زماني است با اين تفاوت كه در اين روش، سازه تحت توابع فزايندي از پيش طراحي شده قرارگرفته و سپس عملكرد سازه به كمك شاخص‌هاي مختلف خرابي در طول زمان مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در اين پژوهش به بررسي كاربرد روش زمان دوام ‌‌‌در ارزيابي عملكرد ميراگر جرمي فعال درسازه‌هاي بلندمرتبه پرداخته شده‌ است. براي اين منظور يك سازه 11 طبقه مجهز به ميراگر جرمي فعال، با استفاده از الگوريتم كنترل فازي در نرم افزار متلب مدل سازي شده و عملكرد سازه براساس پارامترهاي جابه‌جايي نسبي بين طبقات و جابجايي حداكثر طبقه آخر درحالت‌هاي قبل و بعد بهسازي با استفاده از روش زمان دوام مورد بررسي قرار گرفته كه نتايج اين بررسي حاكي از آن است، استفاده از ميراگر جرمي فعال باعث بهبود پاسخ ها و افزايش مدت زمان، دوام سازه مي‌شود. در بخش ديگر اين تحقيق جهت اطمينان ازصحت نتايج بدست آمده، به مقايسه‌ي بين نتايج روش زمان دوام و نتايج روش تاريخچه زماني با استفاده از هفت شتاب نگاشت طبيعي براي ساخت گاهي با خاك نوع C پرداخته شده است كه از اين دو مقايسه مي‌توان به دقت مناسب روش زمان دوام در پيش بيني پاسخ هاي سازه به كمك تحليل تاريخچه زماني اشاره كرد. در نهايت مي‌توان، روش زمان دوام را به عنوان يك روش تحليلي مناسب جهت ارزيابي سيستم ميراگر جرمي فعال در نظر گرفت.

195268

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مسعود ذبيحي ساماني

سازه

دكتر محسنعلي شايانفر