بررسي تأثير ميانجي قابليتهاي پايدار بر ارتباط ميان ظرفيت جذب و پذيرش نوآوري سبز در شركتهاي دانش بنيان دارويي؛(موردمطالعه: شركت سيناژن)

كارشناسي ارشد

در اين پايان‌نامه به بررسي تأثير ميانجي قابليت‌هاي پايدار بر ارتباط ميان ظرفيت جذب و پذيرش نوآوري سبز در شركت‌هاي دانش‌بنيان دارويي با استفاده از رويكرد معادلات ساختاري پرداخته‌شده است. اين تحقيق از منظر هدف، از نوع كاربردي است، زيرا هدف تحقيقات كاربردي استفاده از دانش تئوريك و همچنين كاربردي در يك حوزه خاص است. جهت گردآوري داده¬هاي تحقيق از پرسشنامه استفاده شد كه شامل 29 سؤال و دربرگيرنده گويه¬هاي سه متغير ظرفيت جذب با ابعاد «ظرفيت جذب بالقوه» و «ظرفيت جذب بالفعل»، متغير نوآوري سبز با ابعاد «نوآوري در محصول» و «نوآوري در فرايند» و همچنين ابعاد متغير قابليت‌هاي پايدار با ابعاد «همكاري پايدار»، «سرمايه انساني پايدار» و «جهت‌گيري پايدار» است. جهت تجزيه‌وتحليل داده¬ها از رويكرد معادلات ساختاري جهت برازش مدل تحقيق و شناسايي رابطه بين متغيرهاي تحقيق استفاده گرديد. نتايج تحقيق نشان داد، ظرفيت جذب بر نوآوري سبز و قابليت‌هاي پايدار تأثير مثبت و معنادار دارد. همچنين قابليت‌هاي پايدار بر نوآوري سبز تأثير مثبت و معنادار دارد. از طرفي، قابليت‌هاي پايدار بر رابطه ظرفيت جذب و نوآوري سبز تأثير داشته و نقش ميانجي‌گري دارد و 51 درصد رابطه بين ظرفيت جذب و نوآوري سبز، تحت تأثير قابليت‌هاي نوآوري است.

195258

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر امير ذاكري

مديريت تكنولوژي

دكتر سعيد شوالپور